Mood

لعنت به اخرین دیدار هایی که نمیدونی اخرین باره.. که اگه میدونستم بیشتر بغلت میکردم. بیشتر بوست میکردم بیشتر لمست میکردم،نازت میکردم بیشتر نگاه میکردم تو چشمایی که قراره دیگه نگام نکنه..

:)

-تولدت مبارک همین.

باید بگم من طرفدار پایان هایی بدم پایان های که دعوا میکنیم و هرچی فقط صحبت میکنیم صحبت میکنیم و میگیم که همه چیز تموم شده ولی پایان های خوب اون پایان هایی که هرکسی در دلش میدونه همه چیز از دست رفته و تموم شده مثل پایان مسافرت شهریور هردو نفر میدونن باید خداحافظی کنند این پایان ها منو اذیت می‌کنه…این پایان ها یعنی پذیرش اینکه جایی در زندگی میبینی مثل من ایستادی و هیچ چیز به اونجوری که در ذهنت زندگی کردی شباهتی نداره..اینجاست که تو میپذییری باشه نشد ولی میخوام بدونم آیا ما تمام تلاشمون رو کرده بودیم یا سرسری ازش گذشتیم از اون گذرهایی که ۲۰ سال بعد زندگی دقیقا مارو در همون نقطه قرار میده تا یادمون بیاره واقعا ما چه قدر برای عشق فداکاری می کنیم….

از "بیا با هم درستش کنیم" رسیدیم به"متاسفم ولی ما باهم نمیتونیم پس برو"

خاطرش نیست ولی خوب به خاطر دارم که در آغوش خودم قولِ نرفتن میداد...

شده اقیانوسهِ مرداب:)

خیلی بده که به یه نقطه ای برسی که دیگه راه برگشتی نیست مجبوری با خاطراته تویه ذهنت تا اخره عمرت زندگی کنی.

خیلی بده یکاریو با کله وجودت نمیخوای کنی ولی مجبوری که بگی و انجامش بدی

Pov: پیشت نیست ولی تو تمام وجودت حسش میکنی.

کاش میشد به عنوان جمله آخر ازش بپرسم چرا منو‌ نجنگیده باختی؟

یه بار یکی تو ناشناس گفت من فکر میکنم آتنا از آرین عاشق تره. اون روز گفتم نه اون علاقش از من بیشتره الان که دارم مرور میکنم گذشته رو میبینم تموم مدت خودمو‌گول زدم.

حالا که دیگه نیست پیمای اینجارو بخونه راحت میتونم حرف بزنم.

برای دوسال سرجمع خاطره ده روز داره غرقم‌میکنه؛من دیگه زورم به خودم نمیرسه.

چه دعواهایی که با یه بغل محکم قابل حل بود ولی چون لانگ دیستنس بود به جدایی ختم شد.

-نیستی ولی هنوز کنارمی

-🩶

بیا دنیا نمی ارزد به این پرهیز و این دوری...!