.

میتونید لفت بدید کانال مُرد

سالهای زیادی با انسانها معاشرت نداشتم ، تنهایی فضای بیشتری برای زندگی بهم میداد ... سعی کردم توی اجتماع باشم ، اما اجتماع برای من تنگ و غیر قابل تحمله الان حس میکنم دیگه حرفی برای گفتن ندارم ... برای مدتی از این کانال فاصله میگیرم ، اگه حرفی بود برمیگردم و اگه نبود ، خدا یار همتون

از تلاش برای حداقل‌ها متنفرم ... این همه تلاش فقط برای اینکه به جای بیست پله ، ده پله پایین‌تر بری ... شنا کردن توی دریایی که میدونی ساحلی نداره ... دویدنی که رسیدنی نداره ... واقعا این حق‌مون نبود .

دیگه این پلانهارو میبینم حس عاشقانه نمیاد سراغم .... حس میکنم کیلین مورفی منم و دختره هزینه‌های زندگی تو ایران :) 𓅨 @Crow_Film

هم جنگ شده ... هم جنگ نشده ... این اتفاقا یکم جدیدِ 🙄

نمیخواهم آنچه بر من گذشت ، مرا از زندگی بترساند ... نمیخواهم آینده ، حتی اگر فقط یک فردا باشد ، زیر خاکستر ترسم از تجربه گذشته یا احتمالی که شاید هرگز رخ ندهد دفن شود ... نمیخواهم روزی آنقدر حسرت‌زده شوم که حتی برای رنج‌هایی که بُن زندگی بودند و از آنها فرار کردم ، گریه کنم ... "این زندگی هرگز قرار نبود آسان باشد"، میخواهم امروز این جمله را درک کنم نه روزی که پشیمانی آنقدر یقه‌ام را بگیرد که پی همان سختی‌ها بروم ، اما دیگر سختی هم نباشد ... نمیخواهم زندگی را خشک کنم ، بی روح شوم فقط برای اینکه زخمی بر تنم نیفتاد ، اگر زندگی همین زخم‌ها باشد چه ؟! به غم قداست نمی‌دهم ، اما بعضی غم‌ها استخوان این زندگی هستند، "مرگ" یکی از آنهاست ، نمی‌خواهم از عشق خالی شوم ، چون مرگ روزی آن را از من خواهد گرفت ... 𓅨 @Crow_Film

بنظر من هر راهی را دو بار باید امتحان کرد: بار اول چون نمی‌دانیم به کجا می‌رسد و بار دوم ، باید مطمین شویم که راه اشتباه بوده ... آموخته شدن به تلاش بیهوده ،خودش یک نوع فرار است ، یک تایید که به ما می‌گوید هرگز به مقصد نمی‌رسیم ، باید با خودمان صادق باشیم که آیا این مقصد همان است که می‌خواهیم ؟ یا فقط میانبری است برای غلبه بر ترسِ رسیدن ... بله ، رسیدن هم ترس دارد، چون نمی‌دانیم بعد از رسیدن چه باید بکنیم ؟ نمی‌دانیم احساسمان همان خواهد بود که تصور می‌کردیم یا نه ؟ رسیدن ترس دارد، چون نمی‌دانیم بعد از آن باید به کجا برویم ؟؟؟ 𓅨 @Crow_Film

استغفرالله 😶‍🌫️🫣 تو که لباتو ژل زدی،پلکاتم کشیدی ، اون غبغب بی صاحب رو هم یه عمل بکن ...

بنظر قرن‌هاست انسان روحش را با هیچ معاوضه کرده، چه چیزی در روشنایی روز کم بود که انسان تاریکی شب را انتخاب کرد! با خنجری از جنس خشم ، درد و پشیمانی ، دستی بر چشم هایش نهاد و از آن پس هر که سر راهش آمد ، طعمه‌ی خنجر شد ... چه سختی در انتخاب‌های خوب بود ! که انتخاب‌های بد را آسان کرد؟! نمیدانم ، این روزها پر از سوالم ، این زشتی دیگر امانم را بریده، کدام سو باید گریخت که از این خنجرها در امان بود ؟! نمیدانم ، چه بر سر انسان گذشت که اینچنین خشمگین ، بی اراده و بی هویت شد؟! این همان زندگی‌ایست که قرار بود زیبا باشد ، اما آنچه تجربه کردیم سکونت در جهنمی سرد بود و این سردی تا مغز استخوان‌مان رفت و ما هم بخشی از آن شدیم ، یک تکه سنگ بی روح که جلوی پای هر کسی سبز می‌شود، و بی اراده این و آن را بر زمین می‌کوبد ... ما کجای بشریت هستیم که بشری نمی‌بینیم ؟! کجای انسانیت ؛ که انسانی نیست ؟! هوایی که نفس می‌کشیم بوی جسم‌های سوخته را حمل می‌کند و دیگر این بو برای ما نا آشنا نیست ، و این همه سیاهی شاید حاصل همین خو گرفتن ما با خودمان است که دیگر نفس تازه نمی‌خواهد و به همان هوای کهنه و سنگین عادت کرده ... @Crow_Film

بعد مدتها دارم پیام میذارم هر چی جلوتر میریم ، زندگی بیشتر ثابت میکنه که ارزش زندگی کردن نداره

:)

اینبار مسیر متفاوتی را رفتم ، به آینده نگاه نکردم ، به روزهای خوش ، در عوض ماندم ، در حال ، حتی تخلیم رغبت ساخت زیبایی را نداشت ، نه اینکه نتواند، گویی نمیخواست من را به دنیای رویا وارد کند ، اینبار نمی خواست اینگونه جان به در ببرم ، در رویا را بست ، من را میان آنچه واقعا بود رها کرد ، رویا که رفت ، سرمنشاش یعنی امید ، قبل از آن رفته بود ، اینک من هستم و‌ هیچ ، من هستم و واقعیت ، و این واقعیت یک صحرا است با شن های روان و بادهای شدید ، هیچ جهتی ندارد ، نمیدانم کدام طرف بروم ، سردرگمی خود را نشان داد، دیگر بی جهت نمی دوم ، آهسته گام بر میدارم ، چون تا چشم کار می کند ، فقط برهوت است ، و اگر در میان این برهوت یک خانه ، یک آلونک و حتی یک پرنده ببینم ، می دانم واقعیست ، دیگر هیچ حقیقتی ، پشت دیوار امید پنهان نشده ، شاید بی حس شده باشم ، اما بی حسی‌ام واقعی‌ست ، دیگر خبری از تجسم‌های فریبنده نیست ، من به جای امید به توان پاهای تکیه می‌کنم ، تا جان داشته باشند به حرکت ادامه می‌دهم اما دیگر هرگز امیدوار نخواهم بود ، من با ناامیدی بهتر کنار می‌آیم ، چون می‌دانم در این شرایط واقعی‌تر است ، و من زشتی واقعیت را دوست دارم ، چون میدانم مسیری که نشانم می‌دهد شاید سخت باشد اما به مقصد می‌رسد . 𓅨 @Crow_Film

یه فیلم اکشن - کمدی معرفی میکنم به اسم The Wrecking Crew ، داستان دو برادر که حسابی کلاهشون رفته تو هم ، اما برای پیدا کردن قاتل پدرشون مجبور میشن با هم همراه بشن ، جیسون موموا و دیو باتیستا در نقش این دو برادر هستن ، دوتا غول تشن بامزه که هم آسیب دیدن و هم حسابی طنزن ‌. (دوستان این معرفی فیلم برای روند کانال نیست ، میدونم داغدار هستیم ، اما باید گاهی به خودمون نفس بدیم ، من خودمم عزیز از دست دادم و میدونم مرگ خانواده چیه ، اما همون موقع هم گهگاهی سرمو از زیر آب در می آوردم که نفس بکشم ، این معرفی برای اینه که شاید لحظه‌ایی هر چند کوتاه ، بخندید) لینک صفحه دانلود فیلم #معرفی_فیلم 𓅨 @Crow_Film

وقتی تصمیم گرفت او را به درون دره پرت کند ... دختر خودش پرید ، بدون ترس ، بدون تردید ... از مُردن وحشتی نداشت ، اما از مُردن توسط عزیزترین فرد زندگی اش بیزار بود .... 𓅨 @Crow_Film

🍎🍏🍎 💎برترین کانال‌های تلگرام:   ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 🦋"تـ𝒕𝒐ـو" "را من چشـــــم در راهم... @SAGYSHER   ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

از شبگرد پرسیدم چی غمگینت می‌کنه ؟ گفت : وقتی میبینم عزیزانم ، دارن خودشونو از دست میدن ... پ.ن : (شبگرد یه شخصیت تخیلی در نوشته های منِ ، کسی که تنهاست، شبا توی مه قدم میزنه و من گهگاهی میبینمش) 𓅨 @Crow_Film

امروز ، ۶ اسفند ، تولدمه .... این زمستون برای قلب‌هامون سردترین فصل بود ... اما هنوز ایستادیم ... آرزویی که سال گذشته کردم ، الان یادم نیست ، اما اون روز یه دوست ؛ عمیقا قلبمو شکست ، هر چند دردش دیگه حس نمیشه ، چون کار مغز اینه که عواطف رو از اتفاقات جدا کنه که وقتی اون اتفاق یادت میاد دوباره درد رو حس نکنی ... اما او شکستن قلب ، باعث نشد عوض بشم .... الان هر چی فکر میکنم ، آرزوی به ذهنم نمیرسه ! نه چون امیدی ندارم ... چون قلبم پُر از اندوهِ ، اما سعی میکنم این اندوه منو عوض نکنه ، و امیدوارم این اندوه و این قلب‌هایی که این روزا شکسته ، مارو به نسخه ی پایین‌تری نبره ، دلم میخواد از این غم‌ها عبور کنیم ، اما یادمون بمونه چی شد ، و یادمون بمونه با کی باید تسویه حساب بکنیم ، نه اینکه به جون هم بیافتیم ... درست مثل کلاغ‌ها ... 𓅨 @Crow_Film

دیدن هر موجودی ، وقتی داره با تمام انرژیش ، از حداکثر ظرفیتِ درونیش استفاده میکنه ، واقعا قشنگه ... این یال ، این عضلات محکم و برجسته ، این سرعت ، این برق زدن دیوانه کننده‌ی پوستش ... یه اسب اگه اجازه‌ی دویدن نداشته باشه ، دیگه اسب نیست ... 𓅨 @Crow_Film

📕📗📘 💎برترین کانال‌های تلگرام:   ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 🔹هماهنگی جهت تبادل: @mrsmafd

آیین و دین ، چیزی نیست که بعد از تولد به کسی پیوند داده بشه ، بلکه انسان با روشی که برای زندگی خودش انتخاب می کنه ، نشون میده پیرو چه آیینی هست ... پندار نیک گرفتار نیک کردار نیک 𓅨 @Crow_Film