رود

چگونه بر سنگفرش لج پا کوبیدند و اشتهای شجاعتشان چگونه در ضیافت مرگی از پیش آگاه کباب گلوله‌ها را داغاداغ با دندان دنده‌هاشان بلعیدند... شاملو

خون کرده‌اید و خون نمی‌خسبد.

خشمم از قلمرو قدرت واژگان خارج شده.

هیچ چیز برایمان نگذاشتید و نمی‌دانستید کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد جسارتش مهار نشدنی است.

همانا برین سوگ با ما سپهر ز دیده فرو بارَدی خون به مهر شما نیز دیده پر از خون کنید همه جامهٔ ناز بیرون کنید

چند مدت تو این کانال پستی گذاشته نمی‌شه. مرسی که همراه بودید.

قلبم دیگه توان دیدن دوباره‌‌ی فیلم‌های انفجار کنار برج میلاد و انقلاب و اهوازو نداره. لطفاً بس.

من اینک به خون چنگ را شسته‌ام

نفرمود با او کسی را نبرد جوانی مگر مر تو را خیره کرد

که او کاردیده‌ است و داناتر است بدین لشکر نامور مهتر است

تو ای مهربان بابِ بسیار هوش دو کتفم به درعِ سیاوش بپوش

ترم بعد کنکور دارم و تنها کاری که دارم می‌کنم پنیک کردن با فکر کردن به حجم منابعه.

دارم وویس کلاس رو گوش می‌دم و استاد می‌گه این اندیشه‌ی کلاسیک که «دنیا محل گذره» ما رو به اضمحلال کشونده. جالب بود.

من این مقام به دنیا و آخرت ندهم

حتی اگر همه چیز خیلی بدتر بشه بازم میگم که ایرانی بودن با همه‌ی تراژدی‌هاش به سعدی داشتنش می‌ارزید.

سعدی تو در این بند بمیری و نداند فریاد بکن یا بکشد یا برهاند :)

هرسال هرسال دریغ از پارسال شدیم ما.