روزگار سبز🍃

من قلب خويش را بين دو احساس متناقض می‌يابم: وحشت از زندگى و ولع زندگى.

«ای لحظات خوش که هنوز از راه نرسیده‌اید ، آیا نمی‌شود راه کوتاه تری در پیش بگیرید؟ قبل از این که دل هایمان فرتوت شوند» •نزار قبانی

اگر کنار من، دزدی ننشسته بود و نوشته‌ی مرا نمی‌خواند، همه‌ی اسرار خود را برایت می‌نوشتم!

فقط به وسیله عشقه که یک داستان جاویدان میشه.

همون خونه‌ی متروکه‌ی دلخواهم👀

دلم میخواد یه ماشین تحریر داشته باشم. شبا که سکوت همه‌جا رو پر کرد، چراغ نفتی بردارم و برم بشینم پشتِ میزِ قهوه‌ایم بشینم. با کبریت چراغ نفتیم رو روشن کنم منبع نورش که روی کتابخونه‌ی بلند اتاقم افتاد، شروع کنم به نوشتن. کاش روبروم یه پرده‌ی حریر باشه که وقتی به پشت پنجره نگاه میکنم همون خونه‌ی متروکه‌‌ای که همیشه دلم میخواست توش زندگی کنم رو تماشا کنم که وسط برگای بزرگ و پیچکا دیوارای خاکستریش کمتر پیدا بشه. #سهیلا_واله

احساسات یواش یواش درون آدم نفوذ می‌کنه... فکر می‌کردم همه چیز تحت کنترله...

افسرده در ادبیات فارسی یعنی یخ بسته شدن. اندوهی که منجمد شده باشه و هیچ امیدی برای ذوب شدنش نباشه همون افسرده‌ی توی ادبیاته.

سرمایه‌ی من تولدت مبارك🫀

دانستن اینکه موسیقی چه چیزی را در ما مورد خطاب قرار می‌دهد، آسان نیست. مسلم این است که موسیقی چنان به عمق جانمان می‌رسدکه جنون هم نمی‌تواند به آن برسد.

من حواسم هست به همه‌‌ی اون پنجه‌های پرنده‌ی غمی که ردشو جا گذاشته و روی صورتت چین انداخته.

دلم میخواد یه آفتابگردون رو بغل کنم. اون کجاست؟

دلم میخواد یه آفتابگردون رو بغل کنم. اون کجاست؟

چه می‌گذرد در خیالم که قُل‌قلِ نور از رگ‌هایم به گوش می‌رسد…

‌به سلامتی زنانی که قدرت داشتند ریشه های نهفته شان را بیرون کشند و قلبهای زخمی شان را در برخورد با نوری جدید پیوند زنند✨