چنلِ کُدی :»

جوین باش حتما اینجا.

-علیرضا باوندیان

میخوام خودمو بسپرم به آغوشِ امنت.

همون بغلی که مشتاقانه به روم بازه و بوی آرامش میده. میخوام دستات دورم حلقه بشن و مثل پتو پیچیده شی دورم. میخوام چشمامو ببندم و سرمو بزارم رو سینَت و توو ارامش خوابم ببره. میخوام بغلت برام خونه امن باشه؛ خونه امنی که بدون ترس و قضاوت بتونم با خیال راحت تووش جا بگیرم و توو سکوت دقیقه ها رو همونجا سپری کنم و یادم بره چقد سردمه. میخوام منم خونه امنت باشم. میخوام از خستگیات پناه بیاری به آغوشِ من و من موهاتو نوازش کنم و دوتایی گوش کنیم به صدای نرمِ بارون که اروم اروم شیشه پنجره رو خیس میکنه. میخوام دستاتو بگیرم و تووش ها کنم. میخوام ادم امنت باشم. میخوام اون امنیتی که جفتمون سالها فقط توو خیالمون داشتیم، کنارِ همدیگه بهش برسیم. ادمِ امنِ خیالیِ من؛ میخوام از توو رویا بکشمت بیرون و سفت بغلت کنم و کلی ذوق کنم واسه بودنت. میخوام کنارت بمونم و دستاتو بگیرم. میخوام چشمامو ببندم و گم شم توو بغلت. تا ابد. تا بی نهایت. تا جایی که ته نداره. صدامو میشنوی؟ من اینجام.

- کدعین

ذوق هایِ کوچیک، واقعی تر و موندگارترن؛

- شهریار

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم/اکنون که پیدا کرده ام بنشین تماشایت کنم الماس اشک شوق را تاجی به گیسویت نهم/گل های باغ شعر را زیب سرا پایت کنم بنشین که من با هر نظر با چشم دل با چشم سر/هر لحظه خود را مست تر از روی زیبایت کنم بنشینم و بنشانمت آنسان که خواهم خوانمت/وین جان بر لب مانده را مهمان لبهایت کنم بوسم تو را با هر نفس ای بخت دور از دسترس/ور بانگ برداری که بس غمگین تماشایت کنم تا کهکشان تا بی نشان بازو به بازویت دهم/ با همزمانی همدلی جان را هم آوایت کنم ای عطر و نور توامان یک دم اکر یابم امان/ در شعری از رنگین کمان بانوی رویایت کنم بانوی رویاهای من ، خورشید دنیاهای من/ امید فرداهای من ، تا کی تمنایت کنم ؟! " فریدون مشیری "

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم/اکنون که پیدا کرده ام بنشین تماشایت کنم الماس اشک شوق را تاجی به گیسویت نهم/گل های باغ شعر را زیب سرا پایت کنم بنشین که من با هر نظر با چشم دل با چشم سر/هر لحظه خود را مست تر از روی زیبایت کنم بنشینم و بنشانمت آنسان که خواهم خوانمت/وین جان بر لب مانده را مهمان لبهایت کنم بوسم تو را با هر نفس ای بخت دور از دسترس/ور بانگ برداری که بس غمگین تماشایت کنم تا کهکشان تا بی نشان بازو به بازویت دهم/ با همزمانی همدلی جان را هم آوایت کنم ای عطر و نور توامان یک دم اکر یابم امان/ در شعری از رنگین کمان بانوی رویایت کنم بانوی رویاهای من ، خورشید دنیاهای من/ امید فرداهای من ، تا کی تمنایت کنم ؟! " فریدون مشیری "