𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

متوجه شدم که اخیرا با هیچکس حرف نمی‌زنم، منظورم یک مکالمه‌ی واقعیه، جواب همه‌ی مسیج‌ها رو به کوتاه‌ترین شکل ممکن میدم و رد میشم. با هیچ‌کس از هیچ‌چیز مربوط به خودم صحبت نمی‌کنم، همه رو صد قدم عقب فرستادم و دیگه حتی به تنهایی اهمیت نمیدم.

به جرعت میتونم بگم بهترین فصل استرنجرز تینگز همین فصله، کارکتر‌ها، داستان، و صحنه‌هاشون واقعا یک‌چیز متفاوت بهم میده.

فکر میکنی دنیا به آخر میرسه، چون چیزی که میخواستی نشد، چون شکست خوردی، چون اون دوستت نداره، چون حرفی زدی که بعدا ازش پشیمون شدی، چون وقتی داشتی میرفتی خونه حس میکردی دارن نگاهت میکنن، چون اونی که ازش انتظار داشتی نبود، چون نمره‌ایی که میخواستی نگرفتی، چون حرفی بهت زده که ته وجودیتت قبولش نمیکنه، چون از دستش دادی، هرچیزی رو که داشتی از دست دادی. ولی نه دنیا به آخر نمیرسه، اون تویی. اون تویی که توی این روزمرگی و زندگی از قبل نوشته شده تموم میشی، هر روز تموم میشی.