𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

احتمالا پنجاه سالمم که بشه بازم ‌قراره بخاطر مرگ یک کرکتر سریالی که دنبالش میکنم گریه کنم.

مرگ یه چیز بدیهیِ و همه قبول داریم که یه روز اتفاق میوفته ، اما بازم هیچ وقت نمیتونم هضمش کنم.

میدونم یه فیلمه

اونجام کرکترای مورد علاقم میمیرن.

از زندگی واقعی و غم و مرگ آدم‌هاش فرار می‌کنم و به فیلم و سریال‌ها پناه میبرم.

می‌دونم دنیا هنوز قشنگی هاشو داره ولی من امیدم رو نسبت به آدما از دست دادم.

عالیه