162
订阅者
-624 小时
-77 天
-3730 天
帖子存档
162
متاسفانه یکی از درسهای زندگی که حتما یه روزی بهش میرسین اینه که تو ممکنه یه نفر رو با همه قلب و وجودت دوست داشته باشی ولی اون فقط در لحظاتی که براش نفعی داشته تو رو دوست داشته
162
شما رو نمیدونم؛ ولی من نیاز دارم یه روزایی از ماه رو اختصاص بدم به هیچ کاری نکردن، هیچ کسی رو ندیدن، هیچ چیزی نشنیدن و هیچ حرفی نزدن.
162
Repost from N/a
اونی که عاقل میشه اولین کاری که میکنه اینه که حلقهی آدمای دورش رو کوچیکتر میکنه.
162
خاطرشو میخواستم ، خیلی !
دلم میرفت برای همه چیزش ؛
برای دیوونه بازیاش ، برای بیحوصلگیاش ،
برای خستگیاش ، برای همهی چیزایی که به
اون ربط داشت ؛ حتی حرف زدن عادیشم
هوش و حواسمو میبرد !
گفتم حرف زدنش !
آخ از حرف زدنش !
یك جور بامزهای بود ؛
وقتی عجله داشت یه چیزیو تعریف کنه ،
وقتی هول هولکی حرف میزد و کلماتو پس
و پیش میگفت و جملههایی میساخت که
فقط خودم و خودش سر در میآوردیم ازشون ؛
وقتی که با ذوق و شوق اتفاقای روزمرهی روزگارشو
جوری برام تعریف میکرد که حس میکردم
خودم اونجا بودم و وقتی که صداشو صاف میکرد
که برام شاملو بخونه و فروغ ..!
عاشقش بودم !
یه وقتایی که خیلی خسته میشد و
حالش خوب نبود ، یا وقتایی که از عالم و آدم
دلگیر میشد ، اون وقتایی که حوصلهی هیچ چیز
و هیچ کس نداشت و حال دلش تعریفی نبود ؛
میگفت من دیگه مُرده شدم !
و من میمُردم برای همین مُرده شدم گفتناش حتی !
خوب یادمه هنوز هر بار از سر دیوونگی ازش
میپرسیدم اگه یه روز من برم چی ؟
اگه نباشم چی ؟
و اونم چشماش مثلاً از تعجب گرد میشد و
بی اینکه مکث کنه میگفت :
مُرده میشم خب !
و من اون موقعا باور داشتم که حقیقته ،
که بی من نمیتونه ، که بی اون نمیتونم !
گذشت و یه روزیم با من نتونست ؛ رفت :)
خیالی نیست !
نه من بی اون مُردم ، نه اون بی من زنده نموند
اما این روزا گاهی وقتا که یادش میفتم ،
با چشمایی که بی اجازه ابری میشن و بارونیه
رو به جای خالیش میگم
تو بی من خوبی اما من ؛
دارم کم کم مُرده میشم بی تو !
162
مشكل اينجاست كه فكر میكنيد هميشه گزينهی بهترى
هم هستش ،
براى همينه که قدر هيچكس و هيچى رو نمیدونيد .
