کتب روانکاوی

نظریه میدان(field theory)، روانکاوی را از منظر میدان دو نفره تفسیر می‌کند، که توسط فانتزی‌های ناهشیارِ هم بیمار و هم روانکاو ایجاد می‌شود. هدف این نظریه، وسعت دادن به دامنه روانکاوی، فراتر از رابطه تحلیلی یا اتحاد درمانی است. در نتیجه، این میدان، دو نفری پدید می‌آید (آنتونیو فِرو، ۲۰۰۹). فِرو تحت تأثیر مؤلفه‌های خاص نظریه میدان، ۲ نگاه را برجسته ‌می‌کند؛ اول مانند سنگر (منطقه‌ای که بیمار و روانکاو با هم توافق می‌کنند تا روی آن تمرکز نکنند) و نگاه دوم (جایی که روانکاو، خودش را برای ارزشیابی مجدد بیمار باز می‌گذارد). در مقایسه با بیون، فِرو بیشتر یک «بیناذهنیت‌گرا» است و نقش روانکاو را، نه بینش و نه بازسازی گذشته و نه غلبه بر سائق‌ها بلکه گسترش ابزارهای تفکر می‌داند. اگرچه او این امر را به شیوه‌ای کمتر رادیکال نسبت به «نظریه‌پردازان رابطه‌ای» تفسیر می‌کند. @psychoanalytic_books