ch
Feedback
Loser of this Episode.

Loser of this Episode.

前往频道在 Telegram

پی شرمن، شماره ۴۲، خیابان والابی، سیدنی ⋆‌ t.me/HidenChat_Bot?start=6073326361

显示更多
300
订阅者
-224 小时
-17
+4530
帖子存档
بیشتر کوه ازما میترسه.

https://t.me/hataeii/11719 نمیترسید؟

من عاشق ادمایی م که یه چیزی رو توضیح میدن.

امروز برای اولین بار پشن فروت خوردم. بعد میدونید قضیه اسمش چیه؟ واژه Passion چندتا معنی داره که یکی میشه اشتیاق و علاقه شدید و دومی میشه رنج و مصائب. پشن فروت از Passion of Christ میاد به معنی رنج‌ها و مصیبت های مسیح. حالا چرا مسیح؟ مبلغ‌های مسیحی که میان امریکایی جنوبی گل این میوه رو میبیند تفسیری که میکنند وه رشته های بنفشش شبیه تاج خاردار عیسی مسیحه و سه تا کلاله شبیه صلیبه و پنج‌ها پرچم هم نماد پنج زخم حضرت عیسی ‌ست. به همین خاطر به گلش میگن passion flower به معنی گل مصائب و به میوه‌ش هم میگن passion fruit.

منو دوستام روانی ترین ادماییم پنج صبح میریم کوه طلوع افتاب ببینیم.

من میخوام یه چالش ورزشی بزارم از چهار ورزش اگهه شماهم انجام میدید با من همراه باشید تا پایان شهریور.

استراحت بس بس بس 18:45 - 19:45 زمین 20 - 21 جک جونورا

فکنم به دوران یا درس یا باشگاه برگردم چون من بعد باشگاه جنازه بیشتر نیستم

هرچی پروتئینه بد مزه س.

کاش برگردیم به زمان تلگراف، دود، نامه

کاش قطع شه اصلا همه دنیا قطع شن.

Repost from N/a
به یک رهایی رسیدم که دیگه قطعی نتم مرا آزرده نمی کند

یه خبر خوب برای مریم: تدلاسیو میبینم.

نامه منم رسید مرسی ازت ترانه.❤️

Repost from N/a
کلی خسته نباشی خانومی 🫶🏻

به ذهن فراموش کار من رحم کن دوباره بده🙏🏻

https://t.me/hataeii/11706 پس ایمیل من چییی

تازه یکی دوتا ایمیل داشتن اونجاهم یه نامه جدا دادم بهتون.

ماهی دوست داشتی🐡🐡

شاید همه‌چیز در اون نقطه از کهکشان راه‌شیری که پونزده‌سال پیش در اون می‌زیستیم رنگ‌های گرم‌تری داشته و اتم‌ها بهمدیگه نزدیک‌تر بودن، شاید جایی که الان هستیم آبی و سرده و کی می‌دونه، شاید داریم به‌سمت سیاهی یا شاید هم به‌سمت نور می‌ریم. شاید همه‌چیز ختم بشه به آندرومدا؛ همون کهکشانِ همسایه که سال‌هاست از فاصله‌ی ۲.۵ میلیون سال نوری، با شکوهی خاموش و صبور به آوارگیِ ما نگاه می‌کنه. نوری که امشب از ستاره‌هاش به چشم‌های ما می‌رسه، زمانی راه افتاده که حتی پای هیچ انسانی روی زمین نبوده... می‌گن تا ۴ میلیارد سال دیگه، راه‌شیری و آندرومدا طوری با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه به سمت هم می‌ران و در هم می‌آمیزن که دیگه هیچ مرزی بین ستاره‌هاشون باقی نمی‌مونه؛ یه سیاهچاله و یه منظومه‌ی متولدشده‌ی جدید به اسم «میلکومدا». شاید ما هم، با تمامِ این سرمایی که توی استخونامون جا خوش کرده، داریم به سمت همون هم‌آغوشیِ عظیمِ کیهانی حرکت می‌کنیم؛ جایی که با وجود میلیاردها ستاره، فاصله‌ها اون‌قدر زیاده که حتی دو تا ستاره هم مستقیماً به هم برخورد نمی‌کنن، اما غبارِ خاطراتِ کم‌رنگ‌شده‌مون دوباره متراکم می‌شه. اتم‌های ازهم‌گسسته‌مون جرأت می‌کنن دوباره همدیگه رو پیدا کنن و این آبیِ سرد و تاریک، در آغوشِ غول‌پیکرترين همسایه‌ش که دو برابر راه‌شیری ستاره داره، می‌سوزه و تمام می‌شه. شاید آندرومدا، مقصدِ نهاییِ تمامِ روحیه‌هاییه که روزی از کهکشانِ آرزوهاشون رانده شدن و حالا توی این سکوتِ مطلق، دنبالِ مداری می‌گردن تا دوباره حولِ یک روشنیِ گرم بچرخن.