آنائل

گویا در نبودت، بودنی نیست مرا

و امید، از پیله های مرده هم پروانه میسازد

منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر؛ لای موهایِ تو گم کرد خداوندش را.

اگر جسدم را بسوزانند و خاکسترم را بکارند، بغل‌بغل اندوه درو می‌کنند‌.

"‌‌و من در هر پلکی یکبار دیدنت را می بازم"

در چه حالین ؟! https://telegram.me/BChatcBot?start=sc-Q7nG4IqyKN

و دستان او سرمستیِ ذاتِ تنهایم بود

زیباترین بخش زندگی آنجاست که میفهمیم هیچوقت نخواهیم فهمید چه کسی و چگونه قلبمان را خواهد ربود.

گاهی نیاز داریم احمق باشیم

فهم زیاد همیشه دردسره

من لذت‌های ساده را ستایش می‌کنم، آن‌ها آخرین پناهگاه آدم‌های پیچیده‌اند.

و من سرآغاز راهی بودم که مقصدی نامعلوم داشت.

حال ما را کسی نمی فهمد ! سال ها سوختیم و دود نداشت! زندگی یک دروغ مسخره بود!!! هیچکس_واقعا_وجود_ نداشت

جز تو، تمام جهان از حوصله ی من خارج است..

Tz

هر وقت مرا بوسیدی رهایم نکن، میخواهم در آغوشت غرق شوم و صدای قلبت را بشنوم. مطمئنم اینبار از خواب نخواهم پرید.