آنائل

چه کسی می‌داند که تو سال‌ها خون‌ریزی کردی تا این قدر یخ زدن رگ‌هایت را دوست بداری؟

دل اسیرِ آرزوهایِ محاله

صدا كن مرا. صدای تو خوب است. صدای تو سبزينه‌ی آن گياه عجیبی است كه در انتهای صميميت حزن می‌رويد. در ابعاد اين عصر خاموش من از طعم تصنيف در متن ادراک یک كوچه تنهاترم. بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايی من بزرگ است. و تنهایی من شبيخون حجم تو را پيش‌بينی نمی‌كرد. و خاصيت عشق اين است. - سهراب سپهری

در من، منی پنهان است با خیالِ درگیر

در من ، منی پنهان است با خیالِ درگیر

نه مجال مرگ است و نه حوصله زندگی

Tz

یاران من بیایید با دردهایتان و بار دردتان را در زخمِ قلب من بتکانید من زنده‌ام به رنج می‌سوزدم چراغ تن از درد یاران من بیایید با دردهایتان و زهر دردتان را در زخم قلب من بچکانید

می‌سوزدم چراغِ تن از درد ...

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی کاش یا رب نیفتد به کسی کار کسی

مرگ، معشوقه من است.

گرچه غمی در نگاه ما می‌رقصید، اما خندیدیم

من گرفتار شبم در پی ماه آمده‌ام ... من به شبگردی این شهر سیاه آمده‌ام ...

مرا بپیچ در حریر بوسه‌ات