درخت‌نشین

اون لحظه که می‌خوای خودت رو تسلیم گیا‌ه‌هایی که قراره روی خاکت برویند، بکنی؛ اون لحظه می‌دونی چی برت می‌گردونه؟ شیرینی طعم توت‌هایی که آقای باقری تجربه کرد، قهوه‌ی کامو و یه چای گرم و فکر روز‌هایی که آسمون زیباست و بوی طبیعتی که باد با رقص پرده می‌پیچونه توی اتاقت، اون پتوسی که اسمش رو گذاشتی امید، درخشش آفتاب روی برگ درخت‌ها که به شوقت می‌آره. ببین من‌و، باور کن همیناست، نه دلیل‌های بزرگ و آنچنانی فلسفی.

راپونزل و قلمش امروز مشغول بودن. :)

تو گفتی اتاقت حس زندگی می‌ده، اما از من‌هایی که اینجا مردن خبر داشتی؟ نه، چون همیشه کاشتن گل روی گودال‌های پرجنازه رد گم کنیه.

اشک شدم من. :)))) اون نورای آبی تو انیمیشن شجاع رو یادته؟ که راهنمایی می‌کردن، تو برای من همونی، من‌و به سمت خونه می‌بری یه جا که گرم و نرم و بوی چایی می‌ده، نورمی. گذاشتمش اینجا تا یادم نره.

مهلا تنها کسیه که می‌تونم تا ابد با لقب‌های ناز صداش کنم و فکر نکنم هیچوقت دلم بیاد اذیتش کنم.

من و سارا. :))

+در دنیای موازی من یک فنجان چای بودم و تو موسیقی!

Always the poet never the poem.

فقط تو پلی‌لیست من می‌تونید ببینید بعد این آهنگ یک بندری پلی شود.

بچه‌ها اگه جوابتون رو ندادم معذرت می‌خوام، زیر بار امتحانات درحال فروپاشی هستم. 🙏

حالا من نمی‌دونم چطور با دورس زرد خرگوشی و شلوار گوربا‌ایم روم می‌شه با اینا فاز بگیرم؟

افتادن را به جان می‌خریم و با آهنگ‌های بداَس خویش قر می‌دهیم که دنیا دو روز است.

منم همینطور فرح‌بخش وجود‌، منم همینطور.

پتک ثور در مخچه بنده اگر دوباره درسام رو بذارم برای دقیقه نود. از من الان به من گذشته که کاراش رو سپرد به من، خاک تو سرت ذلیل مرده. 🙏