• کما Coma •

کودک درون من از همان ابتدا بزرگ بود!

به‌کارت‌برس‌مام‌خدایی‌داریم..

سرت رو میزاری رو میز و به این فکر میکنی چطور انقد زود گذشت.

به قول سیامک قاسمی: آدم، کتاب نیست که صفحه ۱۵۳ را نشانه بگذاری و بروی و بعدها که برگردی هنوز روی صفحه ۱۵۳ روی قفسه منتظرت باشد. آدم می‌رود. آدم تغییر می‌کند.

منو بیخیآل شدی واسه کی مردی؟

تو با من راه نیومدی، ولی با بقیه دویدی!

سوت‌و‌کوره‌شهر‌بی‌چشایِ‌تو''

از تو حرف می‌زنم چنان نوبرانه می‌شوم؛ که بهار هم دهانش آب می‌افتد…!

ازخودت ی آدم مغرور بساز که به هیچ ڪسی احتیاج نداره

اونی که تا ابد باهات میمونه فقط خودتی خودت و خودت!

ما‌ کِه داستانو ‌میدونیم‌ تو خالیتو ببَند!