Бир кун эрим мен боб яхши иш топилганини, яхши иши бир адвакатни онасига қаровчи яъни энага бўлиб ишлашим кераклигини хабарини айтиб ишдан келди.
-Агар ойлиги яхши бўлса ишлардим, келганимга яраша,-дедим хохлаб, хохламайгина.
-Эртасига кўрсатилган манзилга телефон рақами
орқали топиб бордик.
-Жуда чиройли ҳовли, икки қаватли уй эшикни таққилатгандик бир чиройлигина адашмасам ёши мен тенги аёл эшикни очиб бизни илиққина кутиб олди,-сизларни Сергей юборган-а,-деди у эримга қараб, ширин таббассум билан бизни ичкарига таклиф қилди.
-Марина Николаевна, оддийгина қилиб Мария, десанг ҳам бўлаверади!-Дилбар,-дедим мен ҳам ўзимни таништириб, кейин тўғри ошхонасига кириб онаси билан таништирди Галина Александровна онам!-Онамдан бошқа хеч кимим йўқ биттагина ўғлим уям бўлса бошқа шаҳарда , дадам ўлганига олти ой бўлди.-Онамга дадам қараб турарди соппа соғ юрган дадам эрталаб хонасига кирсам ўлиб ётипти. Шундан буён энагага ялчимадим, бирови кеч келади, яна бировини иши чиқиб қолади.-Қиладиган ишинг онамни дориларини вақтида бериб, вақтида овқатини берасан, кейин хар куни бир маҳал укол қиласан,-деди Марина мени қиладиган ишим билан таништираркан.
Биз иш соатларини ойлик маошларини келишиб, олдик. Шу кундан бошлаб ишга киришдим.
Галина Александровна ҳам кўп йиллар адвокат, судья бўлиб ишлаган, шу билан пенсияга чиққан, икки йилдан буён қон босими жуда баланд ҳам,, қанд" касаллиги билан оғриркан. Галина Александровна ўзи билан ўзи гаплашиб кимларнидир, оқлаб яна кимларнидир қамоқ жазосидан озод қилиб хукм ўқиб юрарди. Яна бир одати саксондан ошган бўлсада тинимсиз юриб турарди.
Ишга ўрганиб қолдим, ишим ҳам олаётган маошим ҳам мени қониқтирарди Марина ишда ушланиб қоладиган, ёки дам олиш кунларимда ишлайдиган бўлсам у ойлигимга қўшимча ҳақ тўларди.-Эримни ҳам ишлари юришиб кетиб, ўзлари бригада тузиб, қурувчилик қилардилар.
Россияда вақтам бир пастда ўтиб кетаркан, уч йил деганда ўзимизни анча тутиб олдик. Уйга ойма ой чиқараётган пулимиздан ташқари яхши кийиниб, яхши ейишга ҳам ўрганиб қолдик, ўзимиз алоҳида ижара олиб чиқиб кетдик. Одамни қанча пули кўп бўлса яна кўпроқ бўлишини хохлаб қоларкан, энди уйда хатто дам олиш кунларимда ҳам ўтиргим келмас қўшимча иш олиб ишлардим.
Секин аста шу ерни шароитига кўникиб кетдим, энди қизларимни ҳам илгаригидек соғиниб кўз ёши тўкмасдим.
-Қизларимни пуллари бор ҳеч кимдан кам эмас, деб ўзимни ўзим овутиб юрардим.
Катта қизим Дилфузахон тўққизинчи синфни битказиб, мактаб томонидан хужжатларини ўқишни давом этириши учун колледжларни бирига ўқишга юборилди ўқишлари аъло бўлмасада яхши ўқиб юрганди.
Биринчи курсни тугатиб дадасини амакисини ўғли билан учрашиб юрганини эшитдик. Аслида бир пайтлар ака укалар ер талашиб ораларида келишмовчилик бўлиб бир бирлари билан анча йиллар аразлашиб юришган экан. Шунинг учун эрим амакиларини унча ёқтиришмасди. Қизимга хали ёшлиги у ўқиб бирор хунар ўрганиши лозимлигини қанча тушунтирмайлик у барибир ўша ўқишни Японияда тугаллаб келган ўз