بخش هایی از افکار من

غیرت من روی دوستام >>>>>> غیرت من روی دوس پسرم

نقش فامیل تو زندگی:

دستمال کاغذی که سهله ؛ کل زندگی من زیر درخت البالو گم شده.

حقیقتش بکیرم که حقیقتش کی هستید.

خدایا من نمیتونم رژیم بگیرم خودت راه حلقم رو ببند .

افراد کمی زندگی می کنند ، مابقی فقط زنده ایم .

ناراحت کننده بود ، اما زندگی جریان داره ‌.

تمام لانگ دیستنس های دنیا رو شاملو تو دوتا جمله خنثی کرده اونجا که میگه : ‏دلهای ما که بهم نزدیک باشد، دیگر چه فرقی می کند که کجای این جهان باشیم؟ من از نزدیک بودن های دور میترسم.

کلمه‌ی مودی مودبانه‌ی کلمه‌ی فاقد تعادل روحیه.

شب که میشه ۶۳۷۲۸۸۲ کیلومتر از گونه های انسانی هم نوعم فاصله دارم از لحاظ عاطفی.

آخر کجا روم که یادت نباشد و یادت نیایم؟

فقط من این مرضو دارم که گوشیمو میبرم و تو حموم آهنگ گوش میدم یا شماهم اینجورید؟ "دنی"

به همون اندازه ای که گذشته تو به خودت مربوطه ما هم دوس نداریم ایدز بگیریم دوست عزیز.

من ز یاران چشم یاری داشتم ولی لاشی بودن و ریدن تو هرچی می پنداشتم.