گیلاسِ ناناس.

گاو در طبیعت رو عاشقم.

این مسافرت؛ وقت خالی کردن کامل هیجان ها و امتحان کردن هر وسیله عجیبی تو شهربازی ، گشتن تو طبیعت مه الود اردبیل دیدن جغد و روباه شازده کوچولو، دیدن دوست داشتنی هام، گاو در طبیعت و آفتابگردون ها، بلاخره مسافرت با خانواده و البته پخته شدن بیشتر.

عزیزترین فرد زندگیم الان بیمارستانه، سفر مشخص نیست، میشه دعا کنید براش..!

به یاد ایام پیش «با بوسه میخم کن، بیخ این دیوار، که سفرناکم..)»

امروز خیلی جدی نشستم تو پارک مردم رو طراحی کردم و خیلی جدی تر با دوتا خانوم مسن دوست شم، و در انتها شما و این گرما رو بهم مسپارم و راهی اردبیل میشم.

بیبی کام دون!

وقتی با دوربین از دوستانم توی کوچه و خیابون عکس میگیرم مَردم از من برای رد شدن اجازه میگیرن و منتظر اجازه هم میمونن و این خیلی برام ارزشمنده و خوشحال میشم وقتی با این ادم ها برخورد دارم؛ امروز فیبیِ غیر بِلوند مون مدل عکاسی من شد و من مدل طراحیِ اون- ازین ارتباط های این مدلی خیلی خوشم میاد اخرای شب انرژیم داشت تخلیه میشد که یه خانم ارزشی باهام دعوا گرفت و انرژی م رو دوباره پس گرفتم! دعوا با اینا مثل تراپی شده ایول.

بیبی کام دون!

امروز فکر میکردم همه چی سخت و بد پیش بره، اما مطلوب بود.!

فاطمه میگفت امیدوارم روزی برسه که همینجوری بتونی بیای بیرون.

پنجاه درصد وابستگیم به این کت بخاطر اِپُل هاشه.

پنجاه درصد وابستگیم به این کت بخاطر اِپُل هاشه.

سلام خواهش میکنم بزرگ شید، خدانگهدار.

ایا دور از تو شعر شفا بود اقای احمدی؟(:

به عنوان ادم سرمایی که همیشه سردش بوده و تابستون براش مطلوب، دارم از گرما اب میشم.

فکر میکنم پویش گذرگاه امن یوزپلنگ خیلی به کمک و حمایت ماها احتیاج داره(!

امروز شکستن بستنی ها، بازگشت به ویوئو گرفتن، آرایش کردن همدیگه به بامزه ترین جور ممکن، تو چمنای خیس رفتن، راننده تاکسی و پیرهن هاوایی و جشنی که رفته نشد، آبی که انگار اب شنگولی بود، دیدن ادم های قدیمی، تبریک به دوماد غریبه، و رقصیدن با بچه دو ساله، خبری از اندوه نبود.