گیلاسِ ناناس.

از قشنگ ترین عکس های امشب گرفته شده.

امروز رو احساس نکردم، حتی وقتی آب بازی کردیم و لباسامون و موهامون خیس خیس شد حتی وقتی اولین ستاره ی شب رو بین شاخه ی درختا شکار کردم، حتی وقتی آب هلو ریخت روی لباسام و بوی هلو گرفت،حتی وقتی لبخند و هیجان بقیه رو دیدم، حتی وقتی خندیدم، حتی وقتی مرا ببوس پلی شد، حتی وقتی از نگاه سرکش بقیه عصبی شدم، حتی وقتی دوست کوچک 9 سالم منو دید و دوید سمتم،من احساسی نداشتم و ترسیدم از احساس نداشتن.

یه پستی که دوست دارین از اینجا و این پیام رو فور کنید توی چنلتون ببینم چه چنل نویسایی اینجان و چنل های کوچک ترم حمایت شن🤍☕️

میگه تابستون چیکار میکنی؟ میگم غلت میزنم و کتاب میخونم. و جدی جدی هم همینه.

با این استایل احساس میکنم تو کارگاه نقاشی کار میکنم و ای کاش اینطور بود.

‏گاهی چنان در این شبِ تب‌کرده‌ی عبوس ‏پای زمان به قیر فرو می‌رود که مَرد ‏اندیشه می‌کند ‏شب را گذار نیست ‏اما به چشم‌های تو‌ ‏ای چشمه‌ی امید ‏شب پایدار نیست... _برای فردا 19 ام مرداد که سالگرد درگذشت هوشنگ ابتهاج نازنینه.

صبح؛

باید بگم هیچ وقت فکر نمیکردم بتونم حتی یه صفحه ژورنال نویسی کنم.. و اولین صفحه خیلی قشنگ پیش رفت.

اگه از فیلم(little Women 2019)خوش دارید این فیلم هام تو همون سبک و حس و حاله. Redeeming love 2022 Tulip fever 2017 Pride and prejudice 2005 The other boleyn girl 2008 Jane eyre 2011 Anna karenina 2012 Casanova 2005 Marie antoinette 2006 Emma 2020

آدم های مسئولیت پذیر رو خیلی خوش دارم.

نمیدونم رنگین کمونه یا نور های خورشید؟ و فقط در اخر یک کوچه معلوم بود و نه هیچ جای دیگه ای.

بیرون امروز خیلی عجیب بود، گوشی نبرده بودم و در آخرین قسمت هم سوار قسمت عقب وانت شدم با نون هایی که تو بغلم جا خوش کرده بودن، و مانند اسب لبخند میزدم. رها از هرچه بود و نبود...

شما آن‌قدر به دیگران دروغ گفته‌اید که خود نیز باور کرده‌اید.

شما آن‌قدر به دیگران دروغ گفته اید که خود نیز باور کرده اید.