گیلاسِ ناناس.

ری اکشن هام تازه باز کردم، ولی بعداً در اینستاگرام بوسم کنید.

کجای زندگی بودیم؟

از اینجا که من هستم تا اونجا که شما هستید صد سلام.

یهو متوجه شدم که زندگیم خالیه و من چیزی برای چنگ زدن ندارم، کار و پروژه‌هام، دانشگاه و درسم، خوابگاه و اتاقم، دوستام و روابطم، اینترنت و محتویاتش که من و فکرم شکل و جهت می‌دادن، همه چیز یهو از من گرفته شد و من به شدت احساس خشم می‌کنم، خشم زیاد. من خیلی خالی‌ام و ترسناک‌ترین چیزی که می‌تونست برام پیش بیاد این بود.

زود زود نوروز پیروز🪻

فردا که بهار آید ازاد و رها هستیم🪻

ما را به خاطر بیاور! ما را که تازه جوانانی بیست و دو ساله بودیم. شور عشق درسینه داشتیم و پیش از آن که عاشق شویم سینه بر خاک سوده مُردیم. ما را به خاطر بیاور! ما را که سینه‌سرخانی خنیاگر بودیم و ده به ده نه در آسمان و نه در کوهسار و نه برشاخسار که در بازار پیش از آن‌که آوازه‌خوان شویم بر شاخه‌ای تکیده از تکیه‌گاه خویش جان واسپردیم به خاطر دارم پیامشان را، سرنوشتشان را، آری … و همیشه درگذرگاه خاطرم درگذر است آوازهای صامت سینه‌سرخان سینه برسیخ و تجسد آرزوهای بیست و دو سالگان سینه بر سنگ و از تکرار یادشان شاید پیش از آن که شاعر شوم بیست و دو ساله بمیرم. ـ عزت ابراهیم نژاد

‏خانم عزیز شما امشب در آن اداره‌ی لعنتی چه دیده‌اید؟ جسد شوهرتان؟ عالیه: من جسد شوهرم را ندیدم، نه. من جسد وطنم را دیدم. - بهرام بیضایی - سگ کشی

برای هر ستاره‌ای که ناگهان در آسمان غروب می‌کند دلم هزار پاره است. • محمد زهری

و زنده باد حق طلبی.

خیلی ارزشمنده هر اثری که خلق شد در این چند روز و شرایط کنونی ایران. ارزشمنده این خشم و ابراز کردنش.

ده دی : گم شدن دستکش توی برف ، تنها موندن در مسیر کوهپیمایی ( فوبیا تنها در طبیعت بودن شاید شکست و فروریخت.) کل مسیر از ذوق فریاد کشیدم که عاشق این شهرم.برگشت اسکی روی برف ها.