t e l e p a t h テレパシー能力者 ᓷᓺᓺᕿᔍᕣᒔᖍ

درست همچون ثروت که دیگر نه با جلوه‌های ثروت بلکه با گردش پنهان سرمایه نظری سنجیده می‌شود، جنگ نیز نه با میزان جنگ کردن بلکه با وقوع نظری‌اش در فضایی انتزاعی، الکترونیکی و اطلاعاتی، برآورد می‌شود، همان فضایی که در آن سرمایه نیز به گردش درمی‌آید.

Great read

Only a R2P act can save us -Heidegger

این عبارت "خایمال فلسطین" هم چرندی هست که از ریشه مردوده، خایمالی یعنی برای رسیدن به منفعت مادی چاپلوسی کنی، از کسایی که خودشون آواره شدن، دارن قحطی میکشن و تحت یک نسل‌کشی تمام عیار هستند چه منفعتی میتونه به من برسه که صحبت کردن از رنجشون چاپلوسی برای منافع تعبیر بشه؟ اتفاقا برعکسه و کسایی که از این عبارت استفاده میکنن خودشون خایمال‌های واقعی هستن

و یکی دیگه

یک خانواده رو با هم فرو پاشیدند

آمار جدید تا 40 هزارتا کشته هم رفته

It would be too easy to say that a Picasso painting in a factory will  never abolish the division of labour and that the multiplication of  multiples, were that to be achieved, will never abolish social division and  the transcendence of Culture. The illusion of the ideologues of the  Multiple (let us not speak here of the conscious or subconscious  speculators among both artists and dealers, though they are by far the  largest group involved) and of cultural dissemination or promotion more  generally is, nonetheless, an instructive one. Their noble effort to democ- ratize culture or, where the designers are concerned, 'to create beautiful  objects for the greatest number', visibly meets with failure - or with such  commercial success that it becomes suspect as a result, which amounts to  the same thing. But this contradiction is merely apparent: it exists  because these fine souls stubbornly insist on regarding Culture as a  universal, while seeking, at the same time, to disseminate it in the form of finite  objects (whether unique or produced in their thousands). In so doing,  they are merely delivering up to the logic of consumption (i.e. to the  manipulation of signs) certain contents or symbolic activities which were  not previously subject to that logic. Producing multiple works does not  in itself imply any 'vulgarization' or 'loss of quality': what happens is  that, as 'mass-produced' objects, works so produced become effectively objects of the same kind 'as the pair of stockings and the garden chair',  and acquire their meaning in relation to those things. They no longer  stand opposed, as works and as semantic substance - as open significa- tions - to other finite objects. They have become finite objects themselves  and are part of the package, the constellation of accessories by which the  'socio-cultural' standing of the average citizen is determined. This, at  least, is what would happen in the best of cases, where everyone really  did have access to them. For the moment, although they are not artworks  any longer, these pseudo-works are nonetheless rare objects, economic- ally or 'psychologically' inaccessible to most people and sustaining, as  distinctive objects, a slightly expanded parallel Culture market. Jean Baudrillard, The Consumer Society

پشت اکراین رو خالی کرد، رو گرینلند هم که مدت‌هاست شق کرده، Rojava رو هم که رها کرد جلوی یه مشت داعشی کت و شلوار پوش. ولی نه قطعا برای ایرانی‌ها وارد جنگ می‌شه.

زن (ایران) و شوهر (اسرائیل) دعوا کنند ابلهان (کسایی که می‌گن امشب می‌زنن تموم می‌شه) باور کنند

تکنیسین‌های چین دارن اینترنت ایران رو به گا می‌دن

چین هم یادم رفت به لیست اضافه کنم

باید از رئیس‌جمهور شی کمک بگیریم

تا قطر، عمان، ترکیه،‌ پاکستان، روسیه، اسرائیل،‌ آمریکا کفن نشود این وطن وطن نشود

وصل شدم