مردی در تبعیدِ ابدی (ا.ن.پروا)

شب جمعه‌ست، نثار دل مرحوم خودم می روم از سر بازارچه خرما بخرم #مجتبی_سپید

همین که کوزه‌ی خالی را به‌روی شانه نگه دارم برای تشنگی‌ام کافی‌ست... که نهرهای خراباتی به هر طرف که روان باشند نمی‌رسند به آبادی #حسین_صفا

به اشک دیده نوشتم هزار نامه برایت مگر که نامه‌ی بیچارگان، جواب ندارد؟؟؟

گفتی چرا اینقدر اشعارت سیاه است؟! خندیدم و دستی به موهایت کشیدم! #سید_سعید_صاحب_علم

فیلم اسکورت فیلم مهمی بود. نه از این لحاظ که خیلی فوق العاده و یا درجه یک باشد( که البته یک فیلم تعقیب گریزی هیجان انگیز با کارگردانی عالی بود.) بلکه ازین لحاظ مهم است که ظهور یک حاتمی کیای جدید در سینمای ایران را نوید میدهد. یوسف فرزند ابراهیم حاتمی کیای بزرگ، در دومین فیلمش نشان داد که بزودی شاهد یک کارگردان مهم و صاحب سبک در سینما خواهیم بود.

دیوانه تر از خویش، کسی می‌جستم دستم بگرفتند و به دستم دادند....

گویند که عشّاق جهان، عقل ندارند یعنی تو خری، من به مراتب ز تو، خرتر...

چه روزها كه يك به يك غروب شد، نيامدي چه بغض ها كه در گلو رسوب شد، نيامدي خليل آتشین سخن، تبر به دوش بت شكن خداي ما دوباره سنگ و چوب شد، نيامدي💔

همه‌اش تقصیر تو بود خمینی! ما زندگی‌یمان را میکردیم، و به طعم چکمه انگلیس و روس‌ها و جستجوی غذا در پهن اسب‌ها، عادت کرده بودیم! تا وقتی تو آمدی، خمینی! و بیدارمان کردی از خواب دوهزارساله و اقامه سردادی که فقط خدا بزرگ است نه خان و آریامهر نه کارتر و گورباچوف! و ما را در بُهت آزادگی‌ات فرو بردی.... همه‌اش تقصیر تو بود خمینی!

هر لحظه بدون «او» هزاران سال است ای نوح، من از تو هم کهنسال‌ترم! #میلاد_عرفان_‌پور

گـفـت اگـر کـلـمــہ بــودم؟ گـفـتـم امـن آغـوش امـیـد حـس زنـدگــے وطـن پـنـاهـ پـنـاهـ پـنـاهـ

یک مثقال تریاک دارم و هزار مسئله‌ی لاینحل

قلبم گرفت در تنِ این شهرِ پر گناه حال و هوای جمع شهیدانم آرزوست...

در جست و جویت، سربه‌زیر افتاده یک گوشه دندانه‌های سربلندِ سینِ احسانم... #ا_ن_پروا

با لشکرت چه حاجت، رفتن به جنگ دشمن تو خود به چشم و ابرو، بر هم زنی سپاهی... #سعدی

تویی نماز و منم مست، مانده‌ام چه کنم که هم اقامه خطا، همه سبک شمردن تو... #حسین_زحمتکش

هوا، هوای ماده‌ی ۲۶۵ قانون مجازات اسلامیه

افتاده ام در گوشه‌ی دکّانِ سمساری شاهم! ولی بر سینه‌ی قلیان قاجاری‌‌... #شهریار_بصیری

او وانمود می‌کرد که من انسان درستی نیستم، تا برای نادرستی هایی که در حقم داشت، احساس گناه نکند...