به راه خود.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ وسواس می‌گیری؟

لطفا این بلا رو همینطور که سر سپیده نازل کردید سر من نازل نکنید من بدبخت می‌شم اگر بفهمم کسی اینجارو می‌خونه و آهنگ‌هارو گوش میده

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ فایده‌ای نداره اما داداش من نوشته هات رو می‌خونم و آهنگ هات رو گوش می‌دم نکن این کار را

میشه لطفاً تا فردا شب کمتر از پنچاه نفر سین بزنن و پیام بدن تا من حدود دویست نفرو بن کنم؟ لطفاً

انشالله که بعد از پاکسازی اینجا تصمیم نمیگیرم به کل همه رو بن کنک

هم‌چنان، ریدم توی ناخن

بچه‌ها هیچوقت ناخن نکازید

ریدم توی ناخن

محلت

تا فردا عصر یا شب محلت هست باقی افرادی که چیزی رو نگفتن رو بن می‌کنم

wopy8@ هرکسی که اینجارو چک می‌کنه یک نقطه به این اکانت بفرسته چون می‌خوام اکثریتی که اینجارو چک نمی‌کنن رو بن کنم

گمون کنم تا همین الان هم تک تک دوستان و حتی تک تک ممبرهای جدید این چنل متوجه شده باشن، که من نه از مکالمه‌های طولانی خوشم میاد و نه از مکالمه‌های بی‌هدف. حتی اگر حین هرکدوم از این‌ مکالمه‌ها جوری رفتار کنم انگار مشکلی ندارم. انتظار درک شدن، در این مورد رو دارم. اگر بحث جالبی نیست، پیام ندید، من هم دلخور نمیشم.

نمی‌دونم، اما بحث‌های خیلی بهتر و عمیق‌تری می‌تونه ساخته بشه، تا سلام، حالت چطوره؟ چطوری؟ چطور میگذره؟ چه خبر؟

یک خواهشی از شما دوستان، یا حتی ناشناش‌های ساده‌ی چنلم دارم. تنها وقتی به من پیام بدید، که بحث جالبی برای صحبت کردن باشه، بارها گفتم از احوال پرسی(هرنوع) و تک تک چیزهای مربوط بهش متنفرم. یک لطفی کنید و نه اعصاب من رو به هم بریزید(با صحبت کردن درمورد چیزهایی که ازش بدم میاد) و نه اعصاب خودتون رو. بابت لحن تند معذرت می‌خوام، اما فکر می‌کنم دیگه به جایی رسیدم که با همچین لحنی صحبت کنم، و فکر می‌کنم حقش رو هم دارم.

محتوای من نوشته هامه که حس می‌کنم دیگه به اندازه کافی نمی‌تونم ادامه‌اش بدم

هیچی داداش، فقط دلتنگتم. می‌دونم که هستی‌ها، می‌دونم که هستی، اما دلتنگتم.

چقدر دلتنگ او هستم و چقدر تنم نیاز آن آغوش‌های خاص خودش دارد.

اول سفره‌ی نوروز را چیدیم و بعد، برنامه‌ی دفن عزیزترین کَسمان را.