𝗖𝗹𝗮𝗿𝗶𝗰𝗲

فیونا توی این بخش از آهنگ به یه نقطه‌ی بیداری می‌رسه. اون از عشق به‌عنوان یه میل شخصی شروع می‌کنه، اما کم‌کم می‌فهمه این میل چیزی فراتر از “داشتن” یه آدمه. اینجا عشق براش یه جریان می‌شه، یه انرژی که از مرز زمان و بدن رد می‌شه. یه چیزی که با رفتن یا نبودن از بین نمی‌ره، چون بخشی از زندگیه. وقتی می‌گه “I am the woman who wants you to win”، یعنی عشقش رشد کرده. دیگه نمی‌خواد اون آدم مالش باشه، فقط می‌خواد ببینه که اون موفقه، زنده‌ست، در حال حرکته. این همون لحظه‌ایه که عشق از خودخواهی جدا می‌شه و تبدیل می‌شه به بخشش، به آزادی. اون عشق رو دیگه به عنوان تملک نمی‌بینه، می‌فهمه که عشق واقعی “داشتن” نیست، “خواستنِ رشد”ـه. فیونا در واقع داره از رهایی حرف می‌زنه. از اینکه بعد از همه‌ی درد، اشتباه، دلتنگی و انتظار، هنوز بتونی بگی: “می‌خوام خوشبخت باشی، حتی اگه من اون‌جا نباشم.” و این یعنی رسیدن به بالاترین شکل عشق که دیگه از ترس و وابستگی آزاد شده.

فیونا توی این بخش از آهنگ به یه نقطه‌ی بیداری می‌رسه. اون از عشق به‌عنوان یه میل شخصی شروع می‌کنه، اما کم‌کم می‌فهمه این میل چیزی فراتر از “داشتن” یه آدمه. اینجا عشق براش یه جریان می‌شه، یه انرژی که از مرز زمان و بدن رد می‌شه. یه چیزی که با رفتن یا نبودن از بین نمی‌ره، چون بخشی از زندگیه. وقتی می‌گه “I am the woman who wants you to win”، یعنی عشقش رشد کرده. دیگه نمی‌خواد اون آدم مالش باشه، فقط می‌خواد ببینه که اون موفقه، زنده‌ست، در حال حرکته. این همون لحظه‌ایه که عشق از خودخواهی جدا می‌شه و تبدیل می‌شه به بخشش، به آزادی. اون عشق رو دیگه به عنوان تملک نمی‌بینه، می‌فهمه که عشق واقعی “داشتن” نیست، “خواستنِ رشد”ـه. فیونا در واقع داره از رهایی حرف می‌زنه. از اینکه بعد از همه‌ی درد، اشتباه، دلتنگی و انتظار، هنوز بتونی بگی: “می‌خوام خوشبخت باشی، حتی اگه من اون‌جا نباشم.” و این یعنی رسیدن به بالاترین شکل عشق که دیگه از ترس و وابستگی آزاد شده.

گرلز دینر

فعلا به درسام برسم دوباره برمیگردم

و خیلی جالبه که اکثر ویدیوهایی که استوری میکردم که توش یسری دیالوگ بوده، از فیونا بوده و من نمیدونستم

انقدر ازش مطلب دارم نمیدونم کدومو بذارم

کلا فیونا از شهرت بیزاره، از خوندن برای تجارت و بازار بیزاره. وقتی آلبوم اولش Tidal اومد، فقط ۱۹ سالش بود و آهنگ Criminal یه‌شبه معروفش کرد. اما همین معروف شدن، براش تبدیل شد به یه بازتروما. چون رسانه‌ها بدنش، لباسش و نگاهش رو سکسی‌سازی کردن، نه هنرش رو. بهش می‌گفتن “Lolita of piano” یه دختر اغواگر و این برای دختری با PTSD یعنی دوباره‌ تجربه‌ کردن آسیب سال ۱۹۹۷ توی MTV Awards یه سخنرانی معروف کرد که گفت: “This world is bullshit.” و اضافه کرد که نباید خودتون رو با سلبریتی‌ها مقایسه کنید چون همه‌اش دروغه. اون شب تیتر همه‌ی خبرها شد و رسانه‌ها بهش حمله کردن، گفتن “فیونا اپل دیوونه‌س و همین باعث شد که چندسال غیب بشه، نه مصاحبه نه تور نه آلبوم، هیچی. خودش بعدها گفت: “I don’t want to be seen, I just want to be heard.” کلا به نظرم فیونا یه بازمانده ی حساس و باهوشه که نمیذاره کسی کنترلش کنه، مخصوصا شهرت.

fiona apple یکی از خفن ترین آرتیست هاییه که این چند مدت پیدا کردم. فیونا اپل در سال ۱۹۷۷ توی نیویورک به دنیا اومد؛ از بچگی پیانو می‌زد، و شعر مینوشت. وقتی فقط دوازده سالش بود، تجربه‌ی تلخی از خشونت جنسی داشت که این زخم رو میشه توی آثار موسیقیش دید فیونا از اون هنرمنداس که هیچ‌وقت برای بازار نساخت. هر آهنگش یه اعترافه که از درونش میاد. فیونا خودش با این قضایا مواجه بوده: افسردگی، اضطراب، وسواسocd, تجربه‌های شخصی سخت. یعنی ذهنش همیشه در یه حالت “overload” از احساسات و فکرها بوده. برای همین آهنگ‌هاش هم خیلی شدید، شخصی، و غیرقابل پیش‌بینی‌ان. اون از همون اول، موسیقی رو فقط یه راه موفقیت نمی‌دید، بلکه یه جور درمان و تخلیه ذهنی بود براش. مثلا آهنگ “Criminal” براش یه گرمی آورد، ولی خودش از شهرت بیزار بود. همیشه بین خواستن و فرار کردن از توجه گیر کرده بود توی مصاحبه‌ها گفت دیگه نمی‌خواد موزیک بده فقط برای “حاضر بودن”. می‌گه اگه چیزی برای گفتن نداشته باشه، سکوت براش شریف‌تره. الان با سگ‌هاش زندگی می‌کنه، خیلی ساده و ساکت، و گاهی پروژه‌های کوچک برای عدالت اجتماعی یا حقوق حیوانات انجام میده. هنوزم آهنگ می‌نویسه، ولی فقط وقتی حس کنه باید گفته بشه.

چشم

‌ تازه غیبت هم قرار بود بکنی😭😭

‌ سونیاااااا بیا برامون خاطره تعریف کن چون خیلی وقته انجام ندادیی راجب هرچی باشه هم اوکیه مثلا خجالت آور،خوب،خنده دار،بد ،ترسناک

دارم به انیمه علاقه مند میشم🙏🏻

‌ https://t.me/finalkissofmylife/11629 کاسپلی ایشونه