ℭ𝔩𝔬𝔲𝔡

دیدگان سبزرنگ زمین، توام با تابش پرمهر خورشید ضربانِ هستی زمین را بلند می‌کنند. زمزمه سرد بادها، قلب زمین را احیا می‌کند؛ نواری ملایم از جویبار‌های نقره‌ای و پرندگان کوچک، جادوی فراموش شده‌ای را در دل جنگلی کوچک زنده می‌کند.

صحنه‌های متغییر و اشک‌های دروغین، خنده‌های بلند و خشمی بی‌نقص. بارها شکست خوردن، صدهابار بلند شدن و هزاران بار تکیه بر هیاهوی جمعیت مشتاقی که هر دروغم را با اشتیاق تشویق می‌کنند. در تلاطم هرنقش روحم تغییر می‌کند، دیگر نمیدانم اسیر کدام نقشم و چه کسی را فریب می‌دهم...