ÃAKLAB

قطعه دارویش بزرگ از "مصفا" شاعر: صادق علی حق پرست آلبوم ایران سال گذشته منتشر شد و ۵ قطعه داره از اون قطعه‌هاست که عشق و انرژی تو پوست و خون جاری میکنه❤️‍🔥 #POP #EPIC #PERSIAN @Aaklab

«باید به هم وصل می‌شدیم؟»🚶🏿 📱 "ÃAKLAB Soundcloud" 📱 "ÃAKLAB Spotify" 🔻#SOUNDTRACK | #AMBIENT | #DEATHSTRANDING II ✈️@Aaklab

نهان در سکوتِ بینِ نُتها رها از فکرِ دیروز و فردا قطره قطره فروچکیدن در خویش چون مهتابی که دریا را نوشید🤍✨ #PIANO @Aaklab

الکترونیک پرانرژی خوش مود🍫 #ELECTRONIC @Aaklab

«آمن ناخت» به معنیِ قدرتِ پنهان! من، آمن‌ناخت، کاتب معبد و فرزند نیل، هر روز نام فرعون را بر پاپیروس می‌نوشتم؛ اما شب‌ها، وقتی آفتاب پشت صخره‌های غربی تبس می‌مرد، دیگر کاتب شاه نبودم... فقط مردی بودم که دلش برای زنی می‌تپید. پاپیروس گران بود؛ سزاوار فرمان‌های پادشاهان، نه رازهای قلب من. پس هر بار که کوزه‌ای می‌شکست، تکه‌ای از آن را برمی‌داشتم. سفالی که دیگر برای هیچ‌کس ارزشی نداشت، برای من از طلا گران‌تر بود. با قلم نی و جوهر سیاه، آنچه را جرئت گفتنش نداشتم، روی آن می‌نوشتم. نوشتم: «صدای گام‌هایت، آرامش را از قلبم می‌رباید. کاش نسیمی بودم که از میان موهایت می‌گذرد.» تکه سفال را پنهان کردم. شاید روزی به دستش می‌رسید... شاید هم هرگز. روزهای بعد، باز نوشتم. وقتی دلتنگ بودم، روی سفال. وقتی خوشحال بودم، روی سفال. وقتی از او دور بودم، روی سفال. انگار هر تکه، بخشی از قلب شکسته‌ی من بود. سال‌ها گذشت. فرعون‌ها مردند. نام بسیاری از پادشاهان از یاد رفت. معبدها فرو ریختند و شن‌های صحرا همه چیز را بلعیدند. اما آن سفال‌های کوچک، زیر خاک ماندند. سه هزار سال بعد، دستانی دیگر آن‌ها را از دل خاک بیرون کشید. آن‌ها نام مرا خواندند. دستخط مرا شناختند. و فهمیدند که حتی در سرزمینی که اهرام را ساخت، مردی زندگی می‌کرد که عشقش را نه بر سنگ‌های عظیم، بلکه بر تکه‌ای سفال شکسته می‌نوشت. اگر امروز صدای مرا می‌شنوی، بدان که هیچ بنایی از عشق ماندگارتر نیست؛ حتی اگر تنها بر تکه‌ای سفال نوشته شده باشد. «از سَاوند کلاود بشنوید که ویو رسمی بگیره» ÃAKLAB AI MUSIC 📱 "ÃAKLAB Soundcloud" 📱 "ÃAKLAB Spotify" 🔻#PSYCHEDELIC ✈️@Aaklab