Careless Whisper شعبه ۲

برود جایی که هیچ کس را نبیند، صدای کسی را نشنود، در یک گودال بخوابد و دیگر بیدار نشود. چون برای نخستین بار حس کرد که میان او و همه‌ی کسانی که دور او بودند گرداب ترسناکی وجود داشته که تا کنون به آن پی نبرده بود.

در گوشه نشینی و تاریکی، جوانی او بیهوده گذشته بود. بدون خوشی، بدون شادی، بدون عشق. از همه کس و از خودش بیزار. آیا چقدر از مردمان گاهی خودشان را از پرنده‌ای که در تاریکی شب ناله‌ها می‌کشد، گم‌گشته‌تر و آواره‌تر حس می‌کنند؟

هرروز حداقل یکبار این متن رو میخونم. دقیقا وقتی که برای یک دهم ثانیه فکر میکنم شاید امیدی وجود داره و بعد به حماقت خودم میخندم.

زمانی که من درباره این می‌نوشتم که چطور باید در جهنم زندگی کرد (و مهم‌ترینش این بود که باید حداقل یک نفر رو داشت که محبت خرجش کرد)، سوال مردم درباره زندگی بلژیکی در ایران بود (که بریم شریف یا تهران؟ طوری که انگار بین کمبریج و آکسفورد گیر کرده بودند). و حالا سوال همه این شده که چطور باید در جهنم زندگی کرد؟ آدم توقع داره این چرخش در طول یک قرن رخ بده، و یک پدر برای پسرش تعریف کنه، ولی بین فاصله سونوگرافی قبلی‌ام و سونوگرافی جدیدم طی شد. بهرحال پاسخ من هنوز همونه. در جهنم هیچ راهی برای خوب زندگی کردن وجود نداره، و امکان نداره بتونید خوب زندگی کنید. اگه تا الان فکر می‌کردید احتمالاتی وجود داره که بتونید خوب زندگی کنید، از ذهن‌تون بیرون کنید. چون امکان نداره. شما جایی هستید که کل زندگی‌تون یک اسکناس که وسطش چهره بنجامین فرانکلین قرار داره میارزه. و هزاران فرد و نهاد آماده‌اند اون اسکناس رو بگیرند و شما رو دفن کنند. شما جایی هستید که هیچ حق و حقوقی ندارید، هیچ شأنی ندارید، و هیچ پشتیبانی ندارید. شغل‌تون پانتومیم فعالیته، غذایی که روزانه می‌خورید کمتر از جیره زندانیان آمریکاست، و اصلی‌ترین تفریح‌تون راه رفتنه. در جهنم فقط میشه تسلیم نشد، نمیشه خوب زندگی کرد. و تسلیم نشدن یعنی به شکل جهنم درنیامدن. معمولا جهنم توسط کسانی پر شده که خودشون هم جهنم هستند. تسلیم نشدن یعنی به اون شکل درنیامدن. برای به اون شکل درنیامدن هم فقط یک راه وجود داره، و اون نادیده گرفتن خودتونه. نادیده گرفتن آرزوهاتون، و رویاهاتون، و نیازهاتون؛ تا بعدش بتونید به بقیه خیر برسونید. در واقع تنها راه تسلیم نشدن در جهنم، کشتن خوده. اگه خودتون رو نکشید اذیت میشید، و خیری هم به کسی نرسیده، که یعنی یک معامله باخت-باخت. یکی از انواع خیر رسوندن هم محبت کردن به کسانیه که انتظارش رو ندارند. اگه راه دیگه‌ای وجود داشت حتما می‌گفتم.

از وقتی یادمه حالم جوریه انگار آهویی دارم خوشگله فرار کرده ز دستم.

پستام جدیدن خیلی طولانی میشه‌. باید تو همون دوسه تا کلمه‌ی اول لپ کلام و کص‌ننت رو بگم تموم کنم‌.

خود همین یکی از معیارهای من برای آدم حساب کردن اون موجود دوپاعه. بعد میگن تو چرا ناتوان در دوستیابی هستی؟ عوضش من بسیار توانا در قرومساق‌یابی هستم.

مشکل شما اینه که ساده انگاری میکنید. اگر این آدم متجاوز و آدم کش هم بود هنوز حاضر میشدید بگید من کاری به شخصیت کیری این حرامزاده ندارم و فقط موزیکاش رو گوش میدم؟ شما نادان نیستید مادرجنده هستید.

وقتی مادرجندگی و حکومتی بودن یک هنرمند بخصوص خواننده ثابت میشه و شما هنوزم موزیکاش رو گوش میدید، لایک میکنید و تو پروفایل تلگرامتون میذارید، ناخودآگاه شما هم در چشم ما تبدیل به یک مادرجنده میشید دوستان.

خدا منو ورم داره، داستایفسکی از داشتن همچین خواننده‌ای مومنت به مومنت داخل گور درحال لرزشه.

بیا حتی اینم اشتباه نوشتم ادیت کردم

چرا موقع نوشتن به چیزی که مینویسی دقت کنی

دیشب ساعت یک شب یعنی چی اخه

(خایه کردم واقعا کریپی بود)

دیشب ساعت یک شب درحالیکه داشتم فیلم میدیدم، سرمو بلند کردم و دیدم یه گربه تو چارچوب در اتاق وایساده و زل زده به من. دیگه چجوری بگم که گربه‌ها منو دوست دارن قرومساقا.

شانس با درِ ما آبسسد بود اتفاقا؛ منتها نه برای این که در مارو بزنه، صرفن برای این که در مارو بذاره.

شانس با درِ ما آبسسد بود اتفاقا؛ منتها نه برای اینکه در مارو بزنه، صرفن برای این که در مارو بذاره.

مطلقا نباید راجع به هیچ موضوعی هیچ پیشنهاد و توصیه‌ای به آدم‌ها کرد. به نظر میاد این نسخه از بشر منتظره حتی بواسیر و مشکل پروستات پدربزرگشم گردن تو بندازه.

مطلقا نباید راجع به هیچ موضوعی هیچ پیشنهاد و توصیه‌ای به آدم‌ها کرد. به نظر میاد این نسخه از بشر منتظره حتی بواسیر پدربزرگشم گردن تو بندازه.

مطلقا هیچ پیشنهاد و توصیه‌ای نمیشه راجع به هیچ موضوعی به آدم‌ها کرد. به نظر میاد این نسخه از بشر منتظره حتی بواسیر پدربزرگشم گردن تو بندازه.