Mobtala🌙

گذاشتمش تو لیست چیزایی که برای من نیست.

زخم‌هام و دوست دارم. چون یادم می‌ندازن هيچوقت تماشاگر زندگی نبودم. تلاش کردم، تجربه کردم، اعتماد کردم، دل بستم، ریسک کردم، باختم و یاد گرفتم.

خب دیگه جام جهانی بسه بریم واسه جنگ جهانی.

پسر خوشگله اونیه که خوشگل برخورد میکنه وگرنه دست بالای دست بسیاره.

از چی نمیتونی مووآن کنی عزیزم؟ از محبتی که نمیکرد؟ از تلاشی که نکرد؟ از عرضه ای که نداشت؟ از آرامش و امنیتی که بهت نمیداد؟ از احساس کافی بودنی که بهت نمیداد؟ از چی؟مووآن کن به زندگی برس.

‏فقط یه نور مونده برای این جوونی، اونم سیانوره.

هر کاری میکنید بکنید ولی گذشتتون رو رها کنید و توش گیر نکنید نه آدم هاش نه تجربه هاش نه خاطرهاش. چیزی که تموم شده ولی دیگه در حال نیست، نیست.

‏فقط ولع رسیدن دارین، عرضه‌ی نگه داشتن نه.

«هر مردى دوست داره كنار زنى زندگی كنه كه بهش آرامش بده. ولى خيلى ها فراموش مى كنن كه آرامش يك زن، بازتاب رفتار اون مرده... »

ولی عزیزم، اونجا که تو داشتی برای بودن و از دست ندادن آدم‌ها تلاش می‌کردی، کسی هم بود که متقابلا تلاش کنه که تو رو از دست نده؟!

POV : اون از زندگیت رفته ؛ ولی از قلبت نه

کاش به‌ جای فکرت، خودت همیشگی بودی.

من درو میبندم ولی تو اگه اون درو نشکونی، آدم من نیستی‌...

در هر مرحله‌ای از بزرگسالی، بیشتر به این پی می‌برم که اعتماد به آدم‌ها، صبح‌های غم‌انگیز و شب‌های دلگیری به همراه داره.

تو پیام ندی یکی دیگه میده اما من حوصله ندارم جوابشو بدم.

دیگر برایم مهم نیست چه کسی دوستم دارد چه کسی دوستم ندارد، چه کسی راست می‌گوید و چه کسی دروغ. من همه را رها کردم و فقط به خودم تکیه کردم.

از یه جایی به بعد هیچ‌چیزی، هیچ‌کسی و هیچ اتفاقی برات مهم‌تر از آرامش روان نیست. میزنی زیر همه‌چیز، یه گوربابای همه میگی دست روان رو می‌گیری و محکم بغلش می‌کنی.

شما نمیتونید باور کنید کسی شمارو بخواد چه کارایی از دستش بر میاد آدمی که بخوادت، حضورش رو تو زندگیت و وجودت رو در زندگیش بهت ثابت می‌کنه، نه اینکه مدام مجبورت کنه دنبال نشونه بگردی خودتون و به کم قانع نکنید!

به قول شمس تبریزی: اندوه تمام نمیشود! تو آنقدر وسیع میشوی، که اندوه در تو گم می شود..