خانم تحلیلگر| رَها

هست طوری که الان بخاطر اینکه آرایشگر واسه خداحافظی سرش و بالا نیاورد و تحویل نگرفت جوری دارم گریه میکنم انگار کسی مرده.

احتیاج دارم یکی آهنگ بغلم کن مهیار رو بفرسته و بگه کون لق زندگی بیا بغلم پلی کنیم باهم، بالاخره تموم میشه دیگه

کو او ستاره بخت مو ای روزگار سختِ مو

انگار یه چیزی گم کردم که نمیدونم چیه..

همچنان میگم، کاش با فرزانه فقیهی دوستی نزدیکی داشتم

چه شعری حقی بود

در وصفِ احوالمان: سینهِ ما هیچ‌گه بی ناوَکِ جوری نبود این مصیب‌خانه کم دیدم که مهمانی نداشت ●کَلیم

پلی کنیم سر مرگی شاید این روزای گوه تموم شد بزرگوار.

دلم واسه وقتایی که دلم تنگ می‌شد، تنگ شده.

چای ریختم نشستم تو ایوون وسط بوی برنج با این غمای کوفتی. یادمه قدیما می گفتی: " الان دارم تصور می کنم بهمن گوشه لبته داری کتابارو ورق می زنی فحش میدی. "

از بس شعر این آهنگ رو همه غلط نوشتن، خود فرزانه فقیهی تو چنلش، درستش رو نوشت

بچین ریحون بچین دستاتِ قربون تو داری باغ گل مو باغ زیتون دل تو عطر ریحونه عزیزوم دل مو پرتقال تلخ و پر خون چو کفتر می پرم بر دور عالم نمی دونُم کجا بنشینُم از غم بگو بام دلارامم کدومه که دردُم رُ فقط او میشه مرهم کو او ستاره‌ی بخت مو ای روزگار سخت مو تموم زندگیم بیهوده بی تو گلای پیرهنُم فرسوده بی تو به مو گفتی به غربت در چه کاری همیشه گریه کارُم بوده بی تو سر حوض بلوری منزلت نیست محبت های سابق در دلت نیست به قربون محبت های سابق فراموشت شده بر خاطرت نیست کو او ستاره‌ی بخت مو ای روزگار سخت مو

https://t.me/kolikenareatash/13734 دوروزه یه مرگیم هست

پی بگو کیه

آشناست:) نمیتوانم.

یه گوه نخور جانانه ببخشیدا

خدایا منو همین الان بکش.

https://t.me/kolikenareatash/13734 آره...

شما هم یه مرگیتون هست یا فقط من این چند وقت یه چیزیم شده؟