تسکین دل

«و گاهی پیش می‌آید که آیه‌ای از قرآن را می‌خوانی؛ پس تو را در آغوش می‌گیرد، آن‌گونه که هیچ دو بازویی نمی‌توانند در آغوشت بگیرند. و بر تو تکیه‌گاه می‌شود، آن‌گونه که هیچ عصایی نمی‌تواند تکیه‌گاهت باشد. و دلداری‌ات می‌دهد، آن‌گونه که هیچ سخنی نمی‌تواند تسلایت دهد. و با تو همدردی می‌کند، آن‌گونه که هیچ کلامی نمی‌تواند مایهٔ تسکینت شود. این قرآن، آغوش است و تکیه‌گاه و دلداری و تسلی. و چه بسیار اوقات که مرهمِ زخم‌های فراوانی است که مردم آن‌ها را نمی‌بینند.» @taskin_dell

إني أتجاهل ولستُ بجاهل وغضيض للبصر ولستُ بأعمى... «خویش را به ندانستن می‌زنم نه اینکه ندانم و نادیده می‌گیرم نه اینکه کور باشم...» @taskin_dell

«بیماری‌ای که جز خدا کسی از آن آگاه نیست، برای آن صدقه‌ای پنهانی قرار بده که جز خدا کسی از آن خبر نداشته باشد. و اندوهی که بر سینه‌ات سنگینی می‌کند و جز خدا کسی آن را نمی‌داند، برای آن استغفاری پنهان قرار بده که جز خدا کسی آن را نشنود. و نگرانی و اضطرابی که به سراغت می‌آید و جز خدا کسی از آن آگاه نیست، برای آن دو رکعت نماز شب بخوان که جز خدا کسی آن را نبیند. ابن قیم می‌گفت: «پنهانی‌ها برای پنهانی‌هاست!» @taskin_dell

الجانب الطفولي اللي فيّنا ما بيطلعش إلا مع الشخص اللي بنحبة وبس. «کودکِ درون ما فقط کنار کسی که دوستش داریم ظاهر میشه.» @taskin_dell

«و هیچ‌یک از شما به پشت سر خود نگاه نکند.» نگاه کردن به گذشته، درگیر شدن در نبردهای حاشیه‌ای، فکر کردن به حرف‌هایی که پشت سرت گفته می‌شود، دلتنگی و حسرتِ گذشته، بیش از اندازه ارزش دادن به برخی امور؛ همهٔ این‌ها گام‌هایت را کند می‌کنند و بر سرعت پیشرفتت اثر می‌گذارند. آن‌ها قلب، عقل و روحت را فرسوده می‌سازند، و نیرو و عمرت را مصرف می‌کنند. پس به پشت سر نگاه نکن؛ زیرا تو در مسیر پیشروی هستی، و در برابر تو اهداف بزرگی قرار دارند که مجال انتظار ندارند. @taskin_dell

«و ما به‌راستی می‌دانیم که سینه‌ات از آنچه می‌گویند تنگ می‌شود.» (سورهٔ حجر، آیهٔ ۹۷) «سخنِ زخم‌زننده او را می‌آزارد، و گفتارِ ناپسند دلش را می‌فشارد، در حالی که او پیامبر است. پس حالِ کسانی که از او پایین‌ترند چگونه خواهد بود؟ درود، و باز درود، و باز هم درود بر کسانی که واژه‌هایشان را همان‌گونه برمی‌گزینند که لباس‌هایشان را انتخاب می‌کنند؛ زیرا می‌دانند که سخن گفتن نیز نوعی آراستگی و زیبایی است. @taskin_dell

إذا جرحت شخص وطال صمته، تأكد بأنه يعاقبك عقاباً أقسى من الكلام. «اگر کسی را آزار دادی و سکوتَش ماندگار شد، مطمئن باش که سخت‌تر از کلمات تو را تنبیه می‌کند...» @taskin_dell

بعضُ الأماكنِ ليست جدرانًا وأبوابًا، بل ذاكرةٌ تُعيدُ إلينا من نُحبُّ كلما ضاقت بنا الدنيا. «برخی از مکان‌ها فقط دَر و دیوار نیستند، بلکه خاطره‌ای هستند که هرگاه دنیا بَر ما تنگ می‌شود، عزیزانمان را به یادمان می‌آورند.» @taskin_dell

نیازهای مردم را می‌توان از چهره‌هایشان شناخت! در گرفتگیِ صدا، اشک‌هایی پنهان نهفته است؛ پس به آن توجه کن. در خش‌دار شدن صدا، ناامیدی و دل‌شکستگیِ دفن‌شده‌ای وجود دارد؛ آن را نادیده نگیر. در لرزش دست‌ها، گم‌گشتگیِ روحی نهفته است؛ پس به آن توجه کن. در پریشانی و سرگردانی ذهن، زخمی عمیق یا دلتنگیِ کسی غایب وجود دارد؛ از کنار آن بی‌تفاوت عبور نکن. همهٔ آنچه در دل انسان می‌گذرد گفته نمی‌شود، اما دیده می‌شود. @taskin_dell

أحيانًا نُصر على الصمت لأن هنالك أشياء لا يعالجها الكلام. «گاهی بر سکوت اِصرار می‌کنیم زیرا چیزهایی وجود دارد که کلمات نمی‌توانند از عهده آنها برآیند...» @taskin_dell

                              ما اعذب الفراق الطویل یظل الذین احببناهم شبانا فی ذاکرتنا... «چقدر ناب است! دوریِ طولانی‌مدت، در حافظه‌مان جوان باقی می‌مانند، آن‌هایی که دوست داشته‌ایم... @taskin_dell

«فراتر از شوقم به بهشت و فراتر از ترسم از آتش دوزخ، من حقیقتاً آرزوی دیدار خداوند را دارم. می‌خواهم ببینم آن کسی را که همیشه مونس تنهایی‌هایم بود، اندوه‌هایم را برطرف کرد، ترس‌هایم را آرام ساخت، و زندگی‌ام را تدبیر نمود. آن که بود که وقتی دیگران از ما روی گرداندند، پناهمان داد... آن که بود که ما را شفا داد، روزی‌مان بخشید و سیرابمان کرد... بی‌آنکه از خود توان و نیرویی داشته باشیم... خدایا، ما را از لذتِ نگاه به روی کریمانه‌ات محروم مگردان... @taskin_dell

‏اعرض قلبك على من أحببت ولكن لا تتوسل الحب! «قلبت را به کسی که دوستَش داری تقدیم کن، اما برایِ عشق التماس نکن...» #أدهم_شرقاوي @taskin_dell

«انسان چه زمانی آرامش و امنیت خاطر پیدا می‌کند؟ می‌ترسد که به آنچه می‌خواهد نرسد، و سپس وقتی به آن دست یافت، می‌ترسد که همان چیز به او آسیب برساند. از دست رفتنِ فرصت‌ها می‌ترسد، و وقتی آن‌ها را به دست آورد، از دست دادنشان او را می‌ترساند. می‌ترسد که عمر بگذرد، و می‌ترسد که خودش در میانهٔ راه متوقف شود و عمر نیز همراه با توقف او بایستد. او می‌ترسد؛ همیشه می‌ترسد، نه به خاطر چیزی خاص، بلکه فقط به این دلیل که انسان است... پروردگارا، دل‌آشوبی‌ها و هراس‌هایم را به آرامش و امنیت بدل کن!» @taskin_dell

‏كل شيء ثقيل اليوم... ‏حتى قلبي... أثقل من المُعتاد... «امروز همه چیز سنگین است... حتی قلبم... سنگین‌تر از معمول است...» @taskin_dell

كأَنني أمتلك شخصينِ بداخلي، أحدُهما يرغبُ برؤية كُل العالم والآخرُ لا يود أنّ يتركَ غرفته. «گویا دو شخص درونِ من وجود دارد، یکی تمایل دارد، تمامِ دنیا را ببیند و دیگری نمی‌خواهد اتاقش را ترک کند.» @taskin_dell

«ترک گناهان در آغاز نیازمند صبر و مجاهده است؛ اما وقتی از آن دورهٔ نخست عبور کردی، نفس برایت رام و استوار می‌شود. زیرا دل به گناهان دلبستگی پیدا می‌کند، همان‌گونه که نوزاد به شیر مادر وابسته است. وقتی بخواهند او را از شیر بگیرند، بی‌تابی می‌کند، گریه و اعتراض می‌کند. اما بر این وضعیت صبر می‌کنند تا از شیر گرفته شود؛ و اگر پس از یک ماه بخواهند دوباره به او شیر بدهند، از آن روی‌گردان می‌شود و احساس نفرت و انزجار می‌کند. پس در روزهای نخست توبه مقاومت کن؛ زیرا آن دوران، دورانِ از شیر گرفتن است. سپس بعد از آن، قلبت فرمان‌بردار تو خواهد شد.» @taskin_dell

كي يبقى الجميل في عينيك جميلاً، لاتقترب منه كثيراً. «برایِ اینکه زیبایی در چشمانتان زیبا بماند، زیاد به آن نزدیک نشوید...» @taskin_dell