انسان غربی در اژدهای شرق 🐉

از فشار روانی دارم میلرزم و دست خودم نیست خیلیش

امشب بدحال ترین شبای عمرمه

دیگه روحم این همه خبر بد رو نمیکشه روحت شاد عمو اکبر که همه بچگی و نوجوونی ما رو برامون ساختی

#HKU

#Shanghai

#CUHK

#HKUST

امروز همه جا رو دی اکتیو کردم و دیگه نیستم جایی چون اعصابم سر تمرکز نداشتن و پیش نرفتن پروژه هام خورده و یکم ردیم دیگه وقتی پیش نمیره فقط اومدم بگم اگه واقعا به دردتون میخوره چیزایی که از هنگ کنگ میذارم و یا پوزیشن ها ادامه بدم اونا رو و کم و بیش بذارم براتون که استفاده کنین اگرم نه که من کارم رو جمع بکنم بعد دوباره برگردم یعنی اینقدر به هم خورده همه چیم که دیشب هفت صبح خوابیدم و از دیشب ساعت ۲ شب تا الان چیزی نخوردم حتی

یه چیزی رو ناصحانه میگم و اونم اینه که کلا به دنبال این نرید که کی چی در مورد من گفت یا حتی برید بپرسید فلانی در مورد من چی گفت یا نگفت. اگه من میخواستم با توجه به شرایطی که دارم حرص این رو بخورم که کی داره چی در مورد من میگه یا تو فلان گروه ملت من رو تگ کردن و فحش دادن یا فلان جا دارن علیهم صحبت میکنن، توی طول شبانه روز یک ساعت هم برای کار کردن برام باقی نمیموند. ته همه اینا اون چیزی که تو دو سه سال بعدش میمونه جایگاهیه که خودتون برای خودتون ساختین و ادم‌های اطرافتون هم همیشه در حال عوض شدنن و نهایتا هم آدم‌ها مجبورن به جایگاه حقیقی شما علی رغم همه حرف‌هایی که ممکنه پشتتون باشه ایمان بیارن و احترام بذارن. من حتی یه جاهایی شده تو زندگی یکی بهم گفته فلانی فلان جا فلان حرف رو در موردت زده. بعد کفتم خدایا فلانی اصلا کی هست؟! خلاصه کارتون رو بکنین خود اون کاره و رشده احترام رو براتون میسازه

در مورد این قسمت از متن هم خوبه اشاره کنم به این فشاری شدن شرکتای آمریکایی از Kimi K3

در نهایت هم اگر بخوام یه پیش‌بینی داشته باشم که ممکنه غلط هم از آب در بیاد٬ آمریکا یا یه ضربه نمادین سنگین میزنه یا نمیزنه ولی مجددا و خیلی زود دو طرف برمیگردن به مدار مذاکره

با همه این اوصاف مساله اینجاست که آیا الان دیگه این کشوری که این شکلی توصیفش کردیم اساسا میتونه برای جایی و برای شرکاش توسعه صنعتی به ارمغان بیاره؟ به نظرم نه همونطور که تو کشورک های خلیج فارس هم نتونست توسعه صنعتی واقعی ایجاد کنه و بیشتر پولشون رو با فروش ژست صنعتی بودن تو این سالها ازشون گرفت و هیچ چیزی عملا بهشون نداد. همه این صحبت‌ها برای این بود که بگم اون رویای سرمایه گزاری آمریکایی در هر تحلیلی و هر تفاهم نامه‌ای سرابی بیش نیست و بهتون گرون نفروشن. منتها شاید بگین که حداقل باید کاری کرد که طرف مانع کار کردن با دیگران نشه برتمون که اون بحث دیگه‌ایه و قابل صحبت کردنه.

در مورد آمریکا چگونه فکر میکنم؟ آمریکای بعد از فروپاشی شوروی و اوایل ۲۰۰۰ کشوری بود که واقعا در هر زمینه‌ای در دنیا سلطنت داشت. سلطنت مالی٬ رسانه‌ای٬ تکنولوژی و از همه مهمتر صنعتی. به همین دلیل هم هستش که مناسبات جهان رو در اون سالها ایالات متحده مینویسه و همه دنیا و حتی ایران از اون پیروی میکنن. رابطه ایران با ایالات متحده یک نقطه پوشانده شده داره همیشه که کسی بهش اشاره‌ای نمیکنه و اون هم اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاده. تو اون نقطه ایران هوشمندانه این مساله رو پذیرفته که اگر بخواد با آمریکا درگیر بشه در اون مقطع زمانی٬ نه تنها متحمل خسارت‌های شدیدی میشه٬ بلکه توان مقاومت در برابر آمریکا رو هم در یک جنگ تمام عیار نداره و این باعث میشه در پرونده افغانستان و عراق همکاری کنه عملا با آمریکا و حتی مکان اختفای فرماندهان طالب رو به آمریکایی ها بده و کلی همکاری دیگه که خب برید تاریخ بخونید. اما بعد از اون بوش میاد ایران رو هم میذاره تو محور شرارت که ایران میفهمه باید نوع دیگه‌ای از جنگ رو توسعه بده که نقطه اتکا و توانمندیش سوار بر تکنولوژی برتر نباشه بلکه بر مبنای گستره جغرافیایی و ارزان قیمت بودن باشه که بتونه کاوریج خوبی داشته باشه در مقابل قدرت تکنولوژی طرف مقابل. بعدها آمریکا یه اشتباه بزرگ داشت که چالش شدیدی رو براش ایجاد کرد و اون هم این بود که به قول جی دی ونس خواستن که تکنولوژی و دانشگاه و خلاقیت و قواعد در اختیار اونها باشه اما کار کثیف صنعتی و زحمات رو بذارن رو دوش کشورهای ارزون قیمتی مثل چین اما بازم به قول جی دی ونس پیش‌بینی غلطشون این بود که فکر نمیکردن نوآوری در نقطه‌ای که صنعت میره خودش متولد میشه و تو جایی مثل چین میتونه تکثیر شدید بشه و علیه اون ایده کمال گرای آمریکایی که من حتی زحمت این کار صنعتیش رو هم دیگه به دوش نکشم کار کنه. در این نقطه آمریکا شروع میکنه از یک قدرت صنعتی فاصله گرفتن. ابزارهای لوکس و برند رو در دیگر کشورها میسازه اما در توسعه زیرساخت و تولید انبوده عقب میمونه و به اصطلاح خودش رو deindustrialize میکنه. از این نقطه هست که تو مجبوری با کالاهای گرونی که داری صرفا ژست تسلط و dominance به دنیا بفروشی اون هم با همون ابزارهای گران قیمت باقی مونده برات از زمان جنگ سرد که اونها رو هنوز اره نکردی (این داستان اره کردن تسلیحات رو هم بخونین بعدا). این صنعتی نبودن تا یه نقطه‌ای میتونست کار کنه و اون نقطه‌ای بود که اوکی من صنعتی نیستم اما تو هر چیزی دنیا همچنان نیازمند تکنولوژی برتر منه. بله دنیا شاید بتونه چره و فرمون تسلا رو بسازه اما مغز تسلا رو نمیتونه بسازه. دنیا شاید بتونه بدنه موشک اسپیس ایکس رو بسازه ولی نمیتونه اون رو تو دریا بشونه دوباره. و دنیا شاید بتونه مواد کمیاب چیپ‌ها رو استخراج مکنه ولی تهش باید بده من که براش ترانزیستور ۵ نانومتر براش بزنم. اما بازی امروز تو دو نقطه در حال تغییره. نقطه اول اونجاییه که دیگران دارای این تکنولوژی ها شدن و این مزیت هم داره میسوزه کم کم و تقریبا چیزی ازش نمونده. نمادهای لبه تکنولوژی چیا بودن تو این سالها؟ اولیش ماشین بوده که خب تسلا حقیقتا هیولایی بوده همیشه در دنیا اما خب چین همین چند روز پیش تبدیل به اولین کشوری شد که از صادرات سالانه یک میلیون ماشین گذشت و وقتی با سری‌های آخر BYD مواجه میشی اصلا چیزی از تسلا کم نداره و گاها حتی بهتره. توی مساله فضا ته تکنولوژی اسپیس ایکس که همه گفتن آمریکا هنوز آمریکاست ساخت موشکی بود که بعد از تزریق ماهواره تو مدار برگرده و تو دریا بازیابی بشه که این رو هم چین همین هفته ای که گذشت با موفقیت تست کرد و این رو بذارین کنار هزینه پایین و توان صنعتی سازی بیستر از اسپیس ایکس. در مورد تراشه ها هنوز آمریکا حرف برای گفتن داره اما همین الانش هم چین با سرعتی در حال رشده که قطعا تا دو سه سال دیگه تو این حوزه هم کنار آمریکا قرار میگیره چون همین الان هم هوواوی و دیپ سیک و ... مدل‌هاشون رو با همه محدودیت‌ها میتونن روی GPU های هواوی دیپلوی کنن. چیزای دیگه‌ای هم اگه به ذهنتون میرسه بگین که بررسی کنم مورد دوم که در حال تغییره و یه کشور غیر صنعتی سازی شده حرفی برای گفتن توش نداره قطعا مساله ارزان سازی تسلیحات هوشمند در تعداد بالاست که دیگه ایران خدای تعریف اولیه این مفهومه و تو جنگ اوکراین و جنگ فعلی ما کاری کرد که عملا همه اون تسلیحات گران قیمت آمریکایی که در موردش صحبت کردیم بالاتر و ژستی بود که آمریکا داشت میفروخت٬ کار نکنه اساسا و تاریخ مصرفش بگذره و این حرف رو من نمیزنم بلکه ایلان ماسک و ترامپ جفتشون گفتنن که باید کلا بریم سراغ تسلیحات ارزان قیمت و پر تعداد.

امشب احتمالا مامان بابات بتونن راحت بخوابن #پسر_ایران روحت در آرامشه حتما امشب

آدمای اینجا از تهدید و ارعاب دارن اذیتم میکنن روحم دیگه کشش نداره روحم بعد ماه‌ها دیگه نمیکشه

دلتنگم دلتنگ همه چی و نمیدونم چی شاید دلتنگ قدم زدن‌های تو انقلاب و ولیعصر و کشاورز نمیدونم میدونم الان نباید اینجا باشم

آخرش اینقدر این گوشم رو دست کاری میکنم که کر میشم دو روزه از درد از کار و زندگی انداخته

عموتون حرومزاده‌ها عموتون حرومزاده‌ها عموتون حرومزاده‌ها

زمین بازی‌های جدیدی که ایران داره تعریف میکنه٬ تغییر زمین بازی از صرف تدافعی به تهاجم در دیگر جبهه‌هاییه که امکان باز شدنشون باعث میشه فشار از موضع تدافعی کم بشه در برابر مساله هسته‌ای تنگه تعریف شد در برابر محاصره٬حمله به صادرات نفت دیگران طرح ریزی شد و الان هم یکی از طرف‌های اصلی جنگ رو وارد یه باتلاق خاموش گذشته داره میکنه برای اینکه بدونین چقدر این باتلاق قدیمی زهر داره باید بدونین توی جنگ یمن٬ یمنی‌ها با یه عملیات پهپادی عربستان و آرامکو رو به معنای واقعی کلمه به گه خوردن انداختن که از اونجا عربستان از جنگ دست کشید

بله همینی که اخرش این بنده خدا جنوبی گفت:))