سها كوچك.

حالا هي با خودت فكر كن كه واي من به گونه اي تربيت شده بودم كه پيشبندم رو هم كثيف نميكردم و نپكين داشتم همیشه

و قطعا ميزها و خونه هايي اون بيرون وجود دارن كه نه تنها درشون موقعيت هاي بدي رو متحمل نميشيد بلكه بودن شما جشن گرفته ميشه. اگر مدت زيادي رو در استبلي در كنار خوك ها بگذروني، در نهايت در آخور با خوك ها غذا خواهي خورد.

مطمئنا حتي تايمت تموم ميشه، بازي ادامه داشته حتي وقتي كه تو متعجب همه رو نگاه ميكردي و ميخواستي "نجاتشون" بدي. براحتي باختي. اين بازي، بازيِ تو نبوده. اصلا بلدش نبودي، در تو نهادينه نشده بوده! نه تنها هيچ معنايي خلق نكردي و مسيح نبودي، بلكه زنت رو هم ميبرن. كه منصفانه ست. و تو اونقدر منصف و درستي؛ كه اعتراضي نميكني.

و اقرار به اين موضوع اصلا برام خوشايند نيست، اما گاهي ممكنه دور ميزي بشينيد كه تك تك افراد اون ميز ارزش يك دقيقه از وقت، قلب و شخصيت شما رو ندارن و حتي خودشون هم ناخوداگاه و حتي خودآگاه اين رو ميدونن. ميدونن كه شما فرق داريد. شايد گاهي متعجب نگاهتون كنن. سوال هاي زيادي ميتونن داشته باشن. بخوان بفهمنت و نتونن. شبيهت بشن، تلاش كنن كه اسكيل تو قرار بگيرن. و غير ممكنه. هيچوقت اين اتفاق نمي افته. و هيچوقت شما قرار نيست ميز رو بتونيد تغيير و يا نجات بديد. ناجي نيستيد. چون اون ميز، اون دايره، اون شخص، در زندگي خودش و در نوع خودش، راه و پايان مشخصي داره. مشخصي داره. تيكه هاي پازلش با تو هيچجوره كار نكرده. بيا يه مثال بد كار كنيم. اون ميز فرضا براي اين ساخته شده كه ادمها روي زنشون قمار كنن. تو يك كاتوليك مقيد هستي. الان حتي براي همه جالبتره كه بتونن زن تو رو برنده بشن. ميبيني؟ ايا قراره تو بازي رو شروع كني با اين اميد كه بقيه رو قانع كني كه كار درستي نيست كه زنت رو بفروشي؟

اينكه اينجا مينويسمش بابت اينه كه بدونيد كسي كه هميشه در ناشناس بهش ميگيد قوي يا محكم و يا حتي الهام بخش، ( كه هر كدوم از اين كلمات خيلي قوي ان و لطف شما بوده هميشه)، بازه اي رو در برابر ناقص ترين كركترها درهم شكسته.

وقتي كه اين قضيه بهم هيت كرد كه شت سها تو چقدر راه هاي خودخواسته رفتي كه امروز اينجا شاهد همچين چيزي باشي واقعا چند دقيقه و حتي ساعت احساس كردم در واقعيت حضور ندارم حتي.

و طي شرايطي كه ميتونستم فرضا متوجه بشم تمام تلاش و زحمتم appreciate شده؛ كاملا يك چيز برعكس رو جلو خودم ديدم و باورنكردني بود برام.

چون صادقانه من براي خودم مسئوليت هايي ايجاد كردم درحالي كه اصلا نيازي نبوده. كلي كار unnecessary. و اين خيلي عجيبه چون من آدم خنگي نيستم. و در عين حال تمام توقعاتم از ادمها اخلاقيات و منتاليتييه كه نياز دارم اطرافم ببينم.

در نگاه كلي شايد خيلي سخاوتمندانه بنظر برسه، واقعا هم همينطوره. دوز كنترل شده اش، مه باعث نشه ادمها تلاشي مبني بر سواري گرفتن بشن ازت همچنان بنظرم ايرادي نداره؛

و بارها من در ذهن خودم سريعاً چيزها و ريز رفتارهايي رو بخشيدم كه حتي خود شخص مقابل اگاهي از دليل انجامش نداشته.

براي همين برام پذيرش اينكه مجبور شدم حتي براي چند ساعت در موقعيت هاي عجيبي قرار بگيرم سخته برام. امشب خيلي زياد فكر كردم و متوجه شدم كه من در مواقعي از كوچكترين تا بولد ترين ساين ها رو ميديدم، امّا قضاوتم رو كنترل ميكردم و ناديده ميگرفتم. چون ميدونستم حتي اين رفتارها چه ريشه يا دليلي دارن، و "درك ميكردم"

حقيقتا من ميتونم با اطمينان بنويسم كه پايه هاي شخصيتم مدتهاست كه مشخص و محكمن. فكر ميكنم براي بقيه هم اين موضوع قابل دركه، براي مثال روتين وقتي دارم زندگيم رو ميكنم هم بابتش كامپلمنت هاي رندوم ميگيرم. (لطف ادمهاست و قلب مهربونشون)

و يه كوچولو بدون باز كردن موضوعات شخصي سخته كه آدم مفهوم ذهنيش رو به بقيه منتقل كنه، اما تمام تلاشم رو ميكنم خوب بنويسم.

اواخر در شرايط خيلي عجيب و توهين آميزي قرار گرفتم، (شايد از بالا همه چيز رو ببينيم هم اونقدر بد نباشه.) اما نسبت به سها و حد و حدود و لياقتش، موضوعات خيلي افتضاح و وحشتناكي راهشون رو به روزهام باز كردن.

دلم ميخواد يك مكالمه صادقانه باهم داشته باشيم.

یکي از هنين الان داره نوت برميداره :)

سلام عزیزم

نیاز دارم انقدر حرف بزنم که صدام بگیره و نفسم بند بیاد و به اندازه‌ی این گرفتی‌ها، دلم می‌خواد شدیداً شنیده شم و مورد توجه قرار بگیرم. اتفاقی که مدت‌هاست ازش محرومم.

I just wanna be a fine مامان when i grow up.