﮼فَریاد

اسرار غمش گفتم در سینه نگه دارم رسوای جهانم کرد این رنگ پریدن‌ها

-یغمای جندقی

از جنس دردم من ولی، صد بوسه بر دست تو که دردی شبیه درد تو اینگونه بی‌تابم نکرد...

-میعاد

تماشا کن مرا چیزی بجز ماتم نخواهی دید شکستم، ریختم، دیگر مرا محکم نخواهی دید

-میعاد

قصه‌ی روز و شبِ من سخنی مختصر است روز در خواب خیالاتم و شب بیدارم.

-اخوان ثالث

در گلو می‌شکند ناله‌ام از رقت دل قصه‌ها هست ولی طاقت ابرازم نیست

-هوشنگ ابتهاج

ندانی که ایران نشست منست جهان سر به سر زیر دست منست  هنر نزد ایرانیان است و  بس  ندادند شیر ژیان را بکس  همه یکدلانند یـزدان شناس  بـه نیکی ندارند از بد هراس  دریغ است ایران که ویران شود  کنام پلنگان و شیران شود  چو ایران نباشد تن من مباد  در این بوم و بر زنده یک تن مباد  همه روی  یکسر  بجنگ  آوریم  جهان بر بداندیش تنگ آوریم  همه سربسر تن به کشتن دهیم  بـه از آنکه کشـور به دشمن دهیم.

-فردوسی

هم در میان یاران ، هم در فراق جانان ای غم سرت سلامت ، با من همیشه هستی

-میعاد

هر شاهدی که در نظر آمد به دلبری در دل نیافت راه که آنجا مکان توست.

به دریایِ غمت غرقم گریزان از همه خلقم

-سعدی

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی به غمت قسم که این غم، ندهم به هیچ شادی

-هوشنگ ابتهاج