𝐇𝐲𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐦𝐢𝐧𝐢𝐧𝐢𝐭𝐲

این عکس به من حس مرگ رو منتقل می‌کنه. وقتی درحال مرگی و آفتاب آروم پوستت رو نوازش می‌کنه و چشم‌هات داره آخرین تصاویر رو ثبت می‌کنه.

این موقع دارم The great gig in the sky گوش میدم و هربار که گوش میدم انگار اولین باره که گوش میدم.نه کی گفته ما از مرگ می‌ترسیم؟ درضمن توی خوابگاه تنهام همزمان دارم اختلالات طیف اوتیسم هم می‌خونم. نه کی گفته هرکی تو خوابگاه با این وضعیت بمونه روانی نمی‌شه؟

وسط بدبختی های امتحان یاد بهارِ چند سال پیش افتادم:)) داشتم راجع به هیپوکامپ و آمیگدال می‌خوندم و برای اینکه یادم بمونه اینطوری خاطرات اون دوران رو یادآوری کردم💘 نوشتنم خوب نیست و نمی‌دونم چطور میتونم اون حسی که تجربه کردم رو منتقل کنم ولی خب. هوا بسیار خنک بود آفتاب نرم و ملایم بود من بهار پنجره اتاقم رو کاملا می‌کشم وقتی نسیم میومد پرده اتاقم تکون میخورد و هنگام طلوع آفتاب نورِ آفتاب مستقیم می‌خورد روی دیوار اتاقم و در نهایت روی صورتم. اون دوران یک شخصی یک رژ لب بسیار خوش رنگ و بسیار خوش بو با بوی شکلات بهم هدیه داد😭 و همینطور یادمه عاشق بوی ویفر موزی بودم حالا تصور کنید با تمام این نکات من born to die هم پلی کرده بودم:))

کاش یک لیستی از فیلم هایی که در دهه 80 میلادی در فلوریدا فیلمبرداری شده در اختیارم قرار می‌گرفت💘نمی‌دونم چطور اینقدر همه چیز می‌تونه خوب باشه بافت شهری خوب، طراحی استایل خوب، ماشین های خوب، ساختمون های زیبا، خونه هایی که بسیار زیبا ساخته شدن، موسیقی خوب و از همه مهم‌تر شخصیت های داستان و خودِ داستان فیلم.

Aimin’ so high but swingin’ so low This is what you asked for, heavy is the crown دوره ای از زندگیم که الان دارم سپریش می‌کنم: