معمای عشق

اگر یک روز ، یک ساعت ، قرار باشد همه چیز به یک چیز تبدیل شود ؛ برترینِ آن‌ها "مهر ورزیدن" است ... #فئودور_داستایوفسکی

● دردی، که مـرا ساخته رسوا، همه دانند داغی،که مرا ساخته پنهان، به‌که گویم #هلالی_جغتایی

چه چیز نکبت زندگی را ‏جبران می‌کند ‏جز رویا؟ رضا براهنی

○ دوست ندارم که شنبه‌ها را روز آغاز بدانیم. شنبه، عادتِ آغاز است نه شروعی مُدلّل. عادت، اراده را نابود می کند. عشق، اوج ِ خواستن است؛ خواستن، اوج اقتدار ِ اراده. عادت، بازداشت ِ کارکرد ِ اندیشه است. هرگز چیزی به اندازه‌ی عادت نفرت انگیز نبوده است. مارکس را اگر گهگاهی محترم داشته‌ام، بیزارم از اینکه گفته است " روزی خواهد رسید که انسان، همه‌ی کارهایش را ، به عادت خواهد کرد." خودکارانه زیستن، پایانِ انسانی زیستن است؛ عادتِ هر روز صبح زود برخاستن _درست سرِ ساعت، سر دقیقه. سلامی به عادت نه از راهِ ارادت. چای به عادت. اداره. امضا. اتوبوس. آب. چای. زنگ ِ در. کتاب خواندن. خرید، خریدِ به عادت. هرگز چیزی به اندازه‌ی عادت، نفرت‌انگیز نبوده است. نمازت را هم، هر روز، با شعوری نو بخوان؛ با ارتباطی نو؛ با برداشتی نو. به آنچه می‌کنی بیندیش: عبادت چرا؟ سخن گفتن با آن نیروی لایزال، چرا؟ عادت، فرسودگی‌ست. ماندگی. آب ِ راکد. مُرداب. تغییر بده! بیندیش و جا‌به‌جا کُن! مگر هزار راه تو را به محل ِ کارت نمی‌رساند؟ خُب هر روز، با اراده، یکی از این همه راه را انتخاب کُن. کمی دور، کمی نزدیک. کمی سخت، کمی آسان. مُشتری شدن، نوعی معتاد شدن است. فقط از یک میوه‌فروش خرید نکن. بگذار با تمام میوه فروشان ِ سر راهت آشنا شوی. لااقل سلام‌های تازه. معطر. نو. ضدّعادت. آیا هرگز به پاسبانِ سرِ گُذر سلام کرده‌یی؟ سلام کن! احوال پرسی‌کن! بگذار با تو، زمانی، درددل کند. مگر چه عیب دارد؟ اما نگذار به این کار عادت کنی ... نان: بربری. سنگک. مشهدی. تافتون. لوله‌یی. لُقمه‌یی. لواش. جو. شیرمال. قزوینی. بهار. تنوع ِ حلال. چرا باید با شنبه آغاز کنیم - آنگونه که انگار شنبه ها رنگ‌شان، بوی‌شان، و طراوت‌شان بیشتر از پنجشنبه‌هاست؟ ✍ #نادر_ابراهیمی 📕 یک عاشقانه آرام 🍏🍎🍃

⌛️

✨