معمای عشق

○ جویباران خشکیدند وقتی بلوط پیر در آتش جهل ... و قهر مترسک هایی می سوزد که قرن هاست؛ طلیعه دار مزرعه های شوم فریب و ریا و هم آغوش کلاغانی اند که آفتاب را ؛ بر گونه های زخمی ِ آفتابگردان ها ... به سخره ی کین گرفته اند؛ ماهیان آزاد راهشان را گم کرده اند وقتی گلوگاه رود؛ بغض گرفته ی سالیان زرد بی باران است! خارها روییده اند و دشت سوخته ی شقایق ها خونین داس هایی ست؛ که عشق را به مسلخ تقدیر کشانده اند و تقصیر ... حکم ابدی و ازلی شان است؛ جویباران خشکیده اند؛ و لب های تشنه ی چکاوک های در کوچ از آب دریاچه هایی می نوشند، که اشک چشم ماهیان گم شده در باد است... ✍#فرح_فریماااا📕معمای_عشق۱۰ 🎤#مهناز_مکتبی_فرد 🕊 @Mmaktabifard 🍏🍎🍃