معمای عشق

هر روز یک غزل با حافظ --------------------------- هزار جهد بکردم که یار من باشی مرادبخش دل بی‌قرار من باشی چراغِ دیدهٔ شب‌زنده‌دار من گردی انیسِ خاطر امّیدوار من باشی چو خسروانِ ملاحت، به بندگان نازند تو در میانه، خداوندگار من باشی از آن عقیق که خونین‌دلم ز عشوهٔ او اگر کنم گله‌ای غم‌گسار من باشی در آن چمن که بتان، دست عاشقان گیرند گرت ز دست برآید، نگار من باشی شبی به کلبهٔ احزانِ عاشقان آیی دمی انیسِ دلِ سوگوارِ من باشی شود غزالهٔ خورشید، صید لاغر من گر آهویی چو تو یک دم، شکار من باشی سه بوسه کز دو لبت، کرده‌ای وظیفهٔ من اگر ادا نکنی، قرض‌دار من باشی من این مراد ببینم به خود که نیم‌شبی به جای اشک روان، در کنار من باشی من ار چه حافظ شهرم، جویی نمی‌ارزم مگر تو از کرم خویش، یار من باشی 🍏🍎🍃

🎼❤️🎼 باران می بارید؛ شب... خیس اندوه بود صبح اما دیدم که پرنده می خواند که بال پرنده سبز است که گونه های خورشید می درخشد و گل های سوسن شکفته اند دیدم که عشق از قابِ سرخ پنجره لبخند می زند؛ دانستم... دانستم که تا عشق هست؛ باید بود ... باید زیست... باید به جاری ِ رود اندیشید و در کوچه های سبز باران... خوشه چین بابونه های وحشی ِ دشت بود! #فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃