معمای عشق

دست هایم را بگیر تا از بهتِ هزار تویِ این همه درد رها شویم؛ دست هایم را بگیر تا از بغضِ سالیانِ ابری ِ بی باران بگذریم تا  تارهایِ عنکبوتان سیاه کرمِ  شب تاب را بی تاب نکند؛ و چراغ هایِ رابطه؛ خاموش نشود دست هایم را بگیر دست هایِ من؛ بدونِ ساقه یِ نیلوفرِ دستانِ سبزِ تو قاصدکی خسته؛  رها در پیچِشِ باد است؛ دست هایم را بگیر تا عشق؛ قصّه یِ نا خوانده یِ   شب هایِ بی رویا نشود دست هایم را بگیر تا پلی شویم ... برای آسمانِ آبیِ پرواز برای همدلی، در کوچه هایِ خالیِ بی عابرِ خاموشِ بی آواز 🎤✍#فرح_فریماااا📕معمای_عشق 🍏🍎🍃