𝖬𝗎𝗇icel.

من دشت‌های دور را گشتم، اما غم، آنجا هم بود.

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی؟ تو صنم نمی‌گذاری، که مرا نماز باشد. -سعدی

همیشه و هرجا.

ناصر عبداللهی گوش نکرده نمی‌ذارم برید

چرا نمی توانستم آمین را تلفظ کنم؟ من بیشترین نیاز را به برکت داشتم و آمین در گلوی من گیر کرده بود. مکبث

امروز تکرار کردم «آدم‌ها بامزه‌ان. مردم بامزه‌ان.»

می‌رفت و گرد راهش از دود آه تیره نیلوفرانه در باد پیچیده تاب خورده سودای همرهی را گیسو به باد دادی رفت آن سوار با خود یک تار مو نبرده.. -سیمین.

-ایتالیا.

برام ویس‌های طولانی بگیرید. خواهش می‌کنم. ویس های طولانیِ حتی حتی رندوم.

سلام دوباره خرابکاری کردم.

«... پس از مدتی که باز آمد، عتاب آغاز کرد و گله کردن گرفت، که درین مدت قاصدی نفرستادی. گفتم: دریغ آمدم که دیده‌ی قاصد به جمال تو روشن گردد و من محرومم ...» -گلستان.

بند‌های انگشت گره خورده به نخ.

اما اونقدری که من بغض می‌کنم و اشک می‌ریزم و شب‌هام رو می‌گذرونم، کسی هم بخاطر من اشکی می‌ریزه؟

ولی برو، برو نمون، نمون برو برو نمون.

پوپکم! آهوکم! گرگ هاری شده‌ام..