ناز

امروز صبح مجید رهنورد اعدام شد توییت بزنید!

دوشنبه ها کم نحس بود حالا یه اعدامم به ريشش می‌بندیم.

اعدام می‌کنیم نمی‌کنیم می‌کنیم نمی‌کنیم حکم یکی رو به تعویق می‌اندازن صبح بیدار می‌شی خبر اعدام دیگری در ملاء عام رو می‌خونی. اونی که هنوز مطمئن نیست حق با کی‌ه جنده‌س. هم خودش جنده‌ست هم پدرش.

دایورت میکنی به همه جات، حالا صَدَم بگم بغل میخام.

‏یکی از دوستان ‎ماهان صدرات می‌گوید: «ماهان پر از روحیه و زندگی بود. اینا می‌خوان زندگی رو بکشن.» جان ماهان در خطر است. نامش را فریاد بزنید.

همه چیز رو که من نباید بهت بگم، خودت بلد باش دیگه، مثلن آره خودت میدونی که من از بغل متنفرم، از اینکه دستامو بگیری متنفرم از اینکه من به رو به خودت نزدیک کنی، بوسم کنی و بگی دوستم داری متنفرم، بلدم باش یکم.

🕘 طوفان توییتری امشب شروع شد.

ننوشتنم را بگذار به پای سردرگمی و بی‌حوصلگی‌م. گاهی میگم برات بنویسم ولی میبینم چیزی ندارم که بخوام ازش برات بنویسم قربانت بروم. از این زندگی نکبت‌بار بنویسم؟ از به هزار ضرب و زور وصل شدن به اینترنت؟ از این روزها که انگار خون استشمام می‌کنیم؟ از چه برایت بنویسم؟ زندگی خودم هم این روزها چیزی نداره برای گفتن جز روزی چند ساعت درس و اگر به حول و قوهٔ الهی شانس با ما یار باشه و نت وصل بشه کمی پرسه در کانال‌های تلگرام. فقط کمی غر برای گفتن دارم نازم. آن هم ترجیح دادم که برات نگم تا تو را هم ناراحت نکنم. راستی چند روز اخیر مهمون داشتیم و به شدت خونمون شلوغ بود. یه خانواده پنج نفری. خیلی بهم سخت گذشت. تو این مدت که درس میخوندم تأثیرش رو روی درصدام و افزایش تعداد درست‌هام دیدم و از این بابت کمی خوشحالم. امروز هم باید درس میخوندم ولی خیلی نخوندم چون حوصلم نمیشد. در عوض کانال پرایوتت رو از اول خوندم. آزمون‌های رانندگی رو دادم و قبول شدم. گواهینامه‌م نیومده ولی تو شهر خودمون رانندگی میکنم. الان که دارم این‌ها رو برات مینویسم پشت میز نشستم و یه عالمه درس نخونده و تست نزده در انتظارمه. یادت نره که من همیشه به یادتم و اگر نمینویسم از سر بی‌وفایی نیست عزیز جانم. یادت باشه این روزها خیلی مراقبت کنی از خودت. نازِ قشنگ و مهربونِ من.

واقعاً چرا حاضر نیستید از خیر چهار تا ویو بگذرید و خبری که موثق نیست رو پاک کنید؟ بعضی‌هاتون یه نسخه‌ی کوچک‌شده از ج.ا هستید کاملاً.

دلم دریا، آفتابِ گرمِ سوزناک،پیرهن ساحلیِ ساتن و در آخر یه دوست پسر میخاد.

نیاز دارم امروز و فردا رو تو اتاق زیرپتو بمونم و درقفل کنم.

وسط چت که Today میشه رو دوست دارم.

مگه من چقدرم که تموم نمیشم؟

بعضی حرفا باعث می‌شن خیلی واضح ترق و توروق قلبت رو بشنوی.

ضربان پاتو میشنوم، در قلبم راه میری، بیخیال! ترجیح میدهم که تنها بمونم. به تلویزون خیره شم، کتاب بخونم، پیاده روی کنم، اصلا بخوابم. آخ آخ تلویزیون تو رو نشون میده، کتاب ها تو رو میخونن، پیاده رو ها تو رو قدم میزنن و خواب ها تو رو میبینن. عزیزم! کمی آرومتر در من قدم بزن.

آره؛ من از دست رفته‌م. ولی فقط می‌خوام به دستِ تو بیام‌.

نمی‌خوام بزرگ شم.

چیزی نیست عزیزان آروم باشین، ما فقط داریم بزرگ میشیم.

قلبت خونم بود اما الان دیگه نمیدونم خونم کجاست!