ناز

تو اون فصل گرمی، وقت تعویض لباسمه.

مسبب مشکلاتم خودمم، زندایی خودمم، اگه بتونم از سر راه خودم کنار برم شاید بشه ادامه داد.

پس ما نتیجه میگیرم که هشتگ جواب میده.

مسئول جنایات نقطه به نقطه، مو به موی اینجا جمهوری اسلامیه و هرچیزی ممکنه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ناز امکان داره حسین و وریارو ازاد کرده باشن که حواسا پرت شه دوباره جنایتی انجام بدن؟

نور چشمِ مردم بودن چه طعمی داره آقای رونقی؟

هی جلو خودم با ترس می‌گم نکشنش یه وقت نکشنش نکشنش خدایا نکشنش نکشنش چون اگر بکشنش کربلا میشه اینجا و هرروز ما هم عاشورا.

شادی برای تیم ملی؟ نه مرسی ممنون، ما حسینو داریم.

عمیقا امیدوارم، حالا که یادآوری شد، از توییت زدن برای ماهان گچپژان دریغ نکنیم.

خدا داره سفت بغلمون میکنه آ، شما نگاه کن حالا.

حسِ نوتیفِ « حسین رونقی آزاد شد حسین رونقی آزاد شد» تا ابد.

آخرین تلاش های دوستم « اشکتو در میاره آ»

متاسفم. من نمی‌تونم همین‌طوری بیام و برم. تا وقتی هستم تمام تلاشم‌و میکنم یه رد عمیق جا بذارم رو یه بخشی از وجودت، یه ردی که همیشه وقتی نگاش کنی بگی کاش هنوزم خودش بود. من شاید نتونم نقش اصلی داستانت باشم بعد خودت، ولی یکی می‌شم که بدونش حس کنی یه چیزی کمه. من باید یه فرقی تو داستانت ایجاد کنم اگه نه ترجیح میدم کلا هیچوقت واردش هم نشم. تو این زمینه، بله من خودخواهم.

قلبت پاره شد؟ خودم برات میدوزمش، همه جاتو می دوزم. هرجات پاره شد وصله پینه هاش با من.

من واقعن در مقابل پسرای مو فرفری و مو بلند احساس ضعف میکنم و نمت نیشمو ببندم.

شرایط امروز رو فقط فقط کلمه گوه میتونه توصیف کنه.

لطفن اگه دوسم دارین بهم یادآوری کنین، من یه کصکشم که هِی یادم میره.

به کی باید بگم با چه زبونی باید بگم که این قلب که این قلب که این قلب بیشتر از این نمیتونه تحمل کنه آقا.

این همه از بغل نوشتیم و نیومد بغلمون کنه، آیا این انصافانه‌ست؟