ناز

اینقدر گُندش میکنی تا دهن خودتو خودمو و همه رو بگاد!

جبران کردن بعضی کاراک اونقدر سخت هست که باید مجبورشم بیخیال داستان شم و به گایش دیگران ادامه بدم.

من بخوام دوباره هم بیام دنبالت هم پا ندارم هم همپا.

بیچاره اونی که جدیدا دچار توئه.

کاش اونی بودم که اینقدر روزام خوش میگذشت که دوست داشتم یه روزم بد بگذره ببینیم اون چطوریه.

ته میکشم هنوزم، غمم میگیره هنوزم، معلق میشم هنوزم، تو هوا میمونم هنوزم، نمیدونم چمه هنوزم، بدون حرف میشم هنوزم، دنبال بهانه ام هنوزم، دنبال قربانی ام هنوزم، دوست ندارم بیای جلو و قربانی و بهانه حال بد شی هنوزم.

لب و لوچتو ببین وسط حرص خوردنات به غلط های تایپی و املایی م.

گُم شدم؟ گُمت کردم؟ گُمم کردی؟ گُم شدیم؟ گُم گُم گُم.

چقدرگُم و گیج شدم تو پیدا کردنت.

برای پیدا کردنت مدام خودمو گُم میکنم.

دیگه واقعا اگه الان نباشی، پس دیگه کِی میخوای باشی؟ اصلا مهمه مگه بعدا؟ اصلا مگه جات خالیه بعدا؟

به دردم که نمیخوری پس یکم درمانم شو.

شما فکر کن جدی و شوخی خودتم دیگه ندونی!

من که تو همه‌چی دنبال تو می‌گردم. بقیه رو نمی‌دونم، چون بقیه هم نه! بقیه غلط میکنن.

همه‌ی امروز به‌ات فکر کردم، انگار که بک گراندِ زندگیمی.

همه‌ی امروز به‌ات فکر کردم، انگار که بک گراند زندگیمی.

همه‌ی امروز به‌ات فکر کردم، انگار که بک گراند زندگیمی.