مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

به زودی. به زودی اینجا فقط هنیبال هنیبال هنیبال و فراتر از آن

PLEASE DO

شایدم کشتم خودم رو

این حقیقت که دیگه اینجا از هنیبال اسپم نمی‌کنم واقعا چیز خوبی نیست

رومن امپایر من این حقیقت هستش که هنیبال توی این قسمت برای این که ویل رو نجات بده با یه دونه چکش افتاده بود به جون تمام مامورا و کسایی که برای ورجر کار می‌کردن و جمجمه‌ی همه‌شون رو خرد کرد به طوری که دیوارهای خونه‌ی ورجر با خون یکی شده بود و هر طرف رو نگاه می‌کردی یه تیکه گوشت افتاده بود. همه اینا برای این‌که جرئت کرده بودن به صورت ویل دست بزنن😭 و ما از دیدن این صحنه‌ها محروم شدیم.

نمی‌دونم یک چیزی راجع به اپیزود هشت last of us وجود داره که هر سری با دیدنش می‌خوام خودم رو شرحه شرحه کنم

+And you know what? They did it all, no thanks to you, because you weren't here -And I appreciate that, Fiona, but I'm here now and Liam belong with me. +He doesn't even know who you are! -I'm his mother +You were my mother too

"can't you?" ?????????????????????

برف از بارون خوشحال‌ترم می‌کنه.

من میدونم اگه کاری به این زخم نداشته باشم به مرور خوب میشه ولی کندش و دوباره دیدن خونریزی کردنش کیف میده.

هیچکس را؟ هیچکس را.

نمی‌تونم تشخیص بدم وضعیت ساعت خوابم خراب‌تره یا سلامت روانم

امیدوارم همینطور باشه که جناب استایلز گفتند.

I know they won′t hurt you anymore as long as you can let them go

You can let it go You can throw a party full of everyone you know And not invite your family, ′cause they never showed you love You don't have to be sorry for leaving and growing up You can see the world, following the seasons Anywhere you go, you don′t need a reason 'Cause they never showed you love You don't have to be sorry for doing it on your own