مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

من همیشه سعی میکنم هیومرم بامزه و بالا باشه، ولی تهش هیومرم شبیه پیرمردای چروکیده‌ی دم پارکه یا به اصطلاحی شوهر عمه‌ها.

My Shoes are Too Tight I wish to be in someone else's shoes, For mines are too tight. The agonizing pain has wrapped his hands around my chest Pressuring my heart and nibbling on my neck. The torment of being me is too unbearable for any Even in sunlight I can see darkness underneath. My lungs ache and my intestines are sore Just as I watched happiness walk out of the door. I have a frail heart, Reluctant to heal my scars. I wish I could rewind time So maybe this way I can remember my smile. #MeInTheShapeOfWords

پیامِ روز:

می‌خوام راجع بهش سرم رو بارها بکوبم به دیوار.

کاش یکی منو از دست خودم نجات بده.

پیامِ روز:

خواسته‌ی مغزم هر ثانیه بعد از ساعت دوازده شب: ‎┓┏┓┏┓┃ ‎┛┗┛┗┛┃＼○／ ‎┓┏┓┏┓┃ / ‎┛┗┛┗┛┃ノ) ‎┓┏┓┏┓┃ ‎┛┗┛┗┛┃ ‎┓┏┓┏┓┃ ‎┛┗┛┗┛┃ ‎┓┏┓┏┓┃ ‎┛┗┛┗┛┃ ‎┓┏┓┏┓┃ ‎┛┗┛┗┛┃

خلاصه‌ای از زندگیم در دو خط:

اگر می‌تونستم خودمو توی خونه زندونی کنم، می‌کردم.

Fr.

واقعا خیلی بی انرژیم چه مرگمه

جدی انسان‌ها بیشتر مواقع کاری میکنن که دلت میخواد سرت رو محکم بزنی به میز مقابلت و با چوب بیسبال هم بیفتی روی اونایی که رو اعصابت رفتن و انقدر بزنی بزنی که اخرین چیزی که میبینی خون طرف باشه.

I’m wearing a person suit darling.

پیامِ روز: