مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

nothing works. nothing. It always comes back and even worse. you think you got away but it's temporary and you're just running away from it. It's within and will always be there.

عزیزم باور کن می‌تونم از روز مرگت به عنوان شادترین روز عمرم یاد کنم. می‌تونم از اون روز به عنوان روزی یاد کنم که بزرگ و عمیق‌ترین لبخند ممکن روی لب‌هام نقش بسته و شاداب‌ترین چهره ممکن، اون‌روز بود که نصیبم شد. عزیزم من می‌تونم تا رسیدن اون روز صبر کنم و صبر کنم و صبر کنم و تنها بهش فکر کنم و خوشحال باشم از اینکه دور نیست. همین نزدیکی‌هاست. شاید فردا، شاید یک‌‌ماه آینده و یا حتی یک‌سال آینده اما بالاخره می‌رسه. عزیزم امیدوارم اون‌روز رو به راحتی سپری نکنی و متاسفم که این رو می‌گم. عزیزم نیاز دارم چندساعت قبل از پایان زندگیت کنارت باشم تا تک به تک دردهایی که می‌کشی رو به‌خاطر بسپرم تا مبادا یک‌روزی، همچین خاطره دلنشینی از یادم بره. عزیزم می‌خوام ازت تشکر کنم. تو با این کارت، یکی از معدود بهترین لحظه‌های عمرم رو می‌سازی و من این رو مدیون تو ام. پس نه عزیزم، من بابت هیچ‌کدوم از حرف‌هایی که زدم متاسف نیستم، من با کمال میل انتظار می‌کشم و صبر می‌کنم.

بچها استرنجر ثینگز❤️

کرونا باعث شد دیگه هیچ‌وقت نسبت به تعطیلی‌های پشت سر هم احساس خوبی نداشته باشم.

بعد از سه‌سال هنوز که بهش فکر می‌کنم باور نمی‌کنم که اون حجم از منبع رو باید می‌خوندیم. وحشتناک بود.

بچهاجون جدی کنکور هنر ندید. خودتون رو نجات بدید.

کنکور هنر بدترین بلایی بود که می‌تونست سر یک نوجوون ۱۷ ساله بیاد.

صد هزار بار خداروشکر که کنکوری نیستم. باورم نمی‌شه از اون بازه جون سالم به‌در بردم. باورم نمی‌شه تموم شد.

by Aleksandra Waliszewska (Polish, b. 1976)

-هیپولیت