𝘦𝘷𝘰𝘭𝘷𝘪𝘯𝘨

هیچکس به اندازه شخصی که بهت بدی کرده پیگیرت نیست.

نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی تا دَرِ مِی‌کده شادان و غزل‌خوان بروم

از آدمایی که حدشون رو نمی‌دونن، متنفرم. یعنی واقعاً متنفرم.

فقط واقعیِ گریه‌های مادرم..

‏دلم میخواد پاییز امسال، با تمام سلول‌های بدنم عاشق یکی باشم و حال دلم خوب باشه.

از وقتی که دیگ جوز نزدم سر کارات بدون دیگ کیرمم نیستی.

چیزی که بهش نیاز دارم :

حوصله هیچکسو ندارم حوصله یکیو دارم که اونم حوصله منو نداره.

احساساتی بودن در کنار منطقی بودن اینطوریه که درک میکنی و ساکت میشی

من خود بلای خویشم، جایی هم ندارم که گریزم.

دوباره این اهنگ>>>>