Koko

تنهاتر از یک برگ با بار شادی‌های مهجورم در آب‌های سبز تابستان آرام می‌رانم تا سرزمین مرگ تا ساحل غم‌های پاییزی در سایه‌ای خود را رها کردم در سایه‌ی بی‌اعتبار عشق در سایه‌ی فرار خوش‌بختی در سایه‌ی ناپایداری‌ها شب‌ها که میچرخد نسیمی گیج در آسمان کوته دلتنگ شب‌ها که می‌پیچد مهی خونین در کوچه‌های آبی رگ‌ها شب‌ها که تنهاییم با رعشه‌های روح‌مان٫ تنها- در ضربه‌های نبض می‌جوشد احساس هستی٫ هستی بیمار «در انتظار دره‌ها رازی‌ست» این را به روی قله‌های کوه بر سنگ‌های سهمگین کندند آن‌ها که در خط سقوط خویش یک‌شب سکوت کوهساران را از التماسی تلخ آکندند در اضطراب دست‌های پر٫ «آرامش دستان خالی نیست خاموشی ویرانه‌ها زیباست» این را زنی در آب‌ها می‌خواند در آب‌های سبز تابستان گویی که در ویرانه‌ها می‌زیست ما یکدیگر را با نفس‌هامان آلوده می‌سازیم آلوده‌ی تقوای خوش‌بختی ما از صدای باد می‌ترسیم ما از نفوذ سایه‌های شک در باغ‌های بوسه‌هامان رنگ می‌بازیم ما در تمام میهمانی‌های قصر نور از وحشت آوار می‌لرزیم ** اکنون تو این‌جایی گسترده چون عطر اقاقی‌ها در کوچه‌های صبح بر سینه‌ام٫ سنگین در دست‌هایم٫ داغ در گیسوانم رفته از خود ٫ سوخته٫ مدهوش اکنون تو این‌جایی چیزی وسیع و تیره و انبوه چیزی مشوش چون صدای دور دست روز بر مردمک‌های پریشانم می‌چرخد و می‌گسترد خود را شاید مرا از چشمه می‌گیرند «شاید مرا از شاخه می‌چینند» شاید مرا مثل دری بر لحظه‌های بعد می‌بندند شاید… دیگر نمی‌بینم ** ما بر زمینی هرزه روییدیم ما بر زمینی هرزه می‌باریم ما «هیچ» را در راه‌ها دیدیم بر اسب زرد بال‌دار خویش چون پادشاهی راه می‌پیمود افسوس٫ ما‌ خوشبخت و آرامیم افسوس٫ ما دلتنگ و خاموشیم خوش‌بخت٫ زیرا دوست می‌داریم دلتنگ٫ زیرا عشق نفرینی‌ست “فروغ فرخزاد”

باید درست شود ، پیش از آنکه به تاریکی برسد.

‏خیلی طبیعیه که آدم یه‌ تایمی در روز واقعا حوصله نداشته باشه، بخواد تو خلوت خودش باشه، بخواد سکوت کنه، اصلا زل بزنه به دیوار؛ انقدر پیله نکنید چی‌شده؟ یعنی من غریبه‌م که بهم نمیگی؟ یوقتایی واقعاً هیچ دلیلی نداره، آدم خودشم نمیدونه چیشده، فقط نیاز داره که با خودش خلوت کنه.

‏زن بودن اینجوریه که همش دلت میخواد یه چیزی بخری، یکی رو بزنی، وزن کم کنی و یه چیز شیرین بخوری.

دیگر نمی‌خواهم غصه بخورم. هرچیز شده، باید می‌شده و هرچیز نشده، نباید می‌شده، می‌خواهم بعد از این زیاد فکر نکنم و زیاد دقیق نباشم و زیاد توجه نکنم... می‌خواهم آرام باشم؛ مگر چقدر زنده می‌مانم که تمام عمرم به فکر و خیال بگذرد؟!

دلم يه "دوست داشتنی" ميخواد كه ذره ذره تو وجود جفتمون ريشه كنه؛ ازونا كه به راحتی ازبين نميره و توش احترام و امنيت موج ميزنه، ازونا كه با گذر زمان قشنگتر ميشه نه كمرنگ تر.

از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم دیگه نه توان آدمهای بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقت های یکی دو روزه نه هر نوع رابطه ی انسانی نصفه و نیمه نداشتن خیلی از چیزا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدمها.

DOODLE PROMPT Analyze the uploaded image and preserve the original subject, composition, and lighting. Do not alter the identity or structure of the main subject. Add playful, hand-drawn doodles that interact directly with the subject in the image. The doodles should mimic, follow, or exaggerate the shapes, gestures, or motion present— such as outlining poses, extending limbs, adding motion lines, or creating imaginative elements that "respond" to the subject. Ensure the doodles feel naturally integrated into the scene, as if they were drawn on top of the photo with intention. Use a sketchy, imperfect, hand-drawn style with organic lines, slightly uneven strokes, and a casual illustrated feel. Include whimsical handwritten text elements placed around the image. The text should match the mood or implied context of the scene, with a playful and spontaneous tone. Avoid fixed phrasesgenerate context-aware, creative, and humorous text that fits each unique image. Maintain a balanced composition so the doodles enhance the image without overwhelming the original subject. Keep the overall aesthetic fun, expressive, and social-media-ready. High resolution, clean overlay, vibrant yet natural color harmony. FREND ALERT

Prompt ⬇️

DOODLE PROMPT Analyze the uploaded image and preserve the original subject, composition, and lighting. Do not alter the identity or structure of the main subject. Add playful, hand-drawn doodles that interact directly with the subject in the image. The doodles should mimic, follow, or exaggerate the shapes, gestures, or motion present— such as outlining poses, extending limbs, adding motion lines, or creating imaginative elements that "respond" to the subject. Ensure the doodles feel naturally integrated into the scene, as if they were drawn on top of the photo with intention. Use a sketchy, imperfect, hand-drawn style with organic lines, slightly uneven strokes, and a casual illustrated feel. Include whimsical handwritten text elements placed around the image. The text should match the mood or implied context of the scene, with a playful and spontaneous tone. Avoid fixed phrasesgenerate context-aware, creative, and humorous text that fits each unique image. Maintain a balanced composition so the doodles enhance the image without overwhelming the original subject. Keep the overall aesthetic fun, expressive, and social-media-ready. High resolution, clean overlay, vibrant yet natural color harmony. FREND ALERT

امیدوارم این دفعه پروانه‌های تو دلم تبدیل به سوسک بالدار نشن.

‏«تو بر اساس چیزهایی که تحمل میکنی، به دیگران یاد میدی چطور باهات رفتار کنن.»

‏«زندگی خلوت و وقت گذروندن با آدم‌های محدود خیلی اعتیاد آوره.»

ولی شما اگه عادلانه به جهان هستی نگاه کنید، همه چیز با یه بوجی موجی شدن حل می‌شه.

آدم اگه بخواد، بلده اگه نخواد هم "بهونه" بلده.