°خالص°

باهم  از روزگار غربت و غریب، عبور خواهیم کرد، اینبار در دشت آنزان  ، در معبد دره ی کول فرح ، شعری به وسعت اصالت، و به بلندای تاریخ اشکفت سلمان ، با هم  می سراییم، تو پر از مضمون عاشقانه ، من ردیفم که پی هر حادثه ی قافیه خواهم آمد.... تو  شکوه هر حماسه در بند قصیده هایی ، من از نسل عاشقان ، که قلم می زنم از عشق تو در دشت آنشان ... اینبار بیا تاریخ سبز شهر را ، فریاد بزنیم میان قلب زاگرس نشینان.... اسحاق صیدیان