4:20

الان دیگه بین خودمو اتاقم نمیدونم کدوممون بهم ریخته تریم.

‏دیگه چیزی‌ نمونده که جوون ایرانی تجربه نکرده باشه جز یک چیز. شادی. شادی رو هنوز تجربه نکردیم.

ناراحتی میری اینستا، ناراحت‌تر میای بیرون میبندیش

ما سر انجام شبی مست و مدهوش و کمی ژولیده با بدن های به خون غلطیده بر مزار نجس و نحس شما میرقصیم

یه غم سنگین توی وجودمه، با اشک تموم نمی‌شه با مشغول کردن خودم تموم نمی‌شه، می‌رم بیرون کارهام و انجام می‌دم می‌بینم ناراحتم، میام غذا بخورم می‌بینم از گلوم پایین نمی‌ره، هر کاری می‌کنم نمی‌شه، غم از حدش رد شده. احساس پشیمونی، خشم، دل‌مردگی، همه‌رو باهم دارم. نمی‌دونم کجای تاریخ ایستادیم، فقط می‌دونم که ازین بدتر نمی‌تونست بشه. این غمگین‌ترین دوران زندگی جمعیِ ما ایرانی‌هاست.

کسی که با اتفاقات اخیر خم به ابروش نیومده دیگه در دایره‌ی ارتباطی من جایی نداره؛ هرچقدر هم عزیز بوده باشه.

‏لطفاً مکالمه‌تون رو بعد از «خوبی؟» شروع کنید چون که «نه»‌.

دلم برای روزای عادی زندگی تنگ شده

اقا اگه نمیزنی ما این شیر گازو باز کنیم بخوابیم

لطفا کم‌‌ و گزیده حرف بزنید، با پینگ ۱۰ هزار وصلم.

از نظر دیکتاتورها مردم دو دسته هستند، کسانی که باید گول بخورند و کسانی که باید گلوله بخورند . -جورج اورول

با هر "last seen recently" جدیدی که توی تلگرام می‌بینم لبخند می‌زنم، سقف شادیم همین‌قدر کوتاه شده.