Abdulloh Abdullayev

Ikkisi ham baxt. Qilmasdan afsuslanish yoki qilib afsuslanish. Birining badali katta, ikkinchisining riski. O‘ylayotgan ishingizni qilishga hali vaqtingiz bor, lekin bu oxirgi imkoniyat bo‘lishi ham mumkin. O‘rta yoshga yaqinlashar ekansiz, har bir katta qarorga shu mantiq bilan qarashga to‘g‘ri kelar ekan. Chunki endi siz mas’ul bo‘lgan kishilar bor, bor-gan sari vaqtingiz ham ko‘p emas. Endi har jabhada sekin bo‘lsa-da, stabillik muhimroq bo‘lib ko’rinadi. Aynan shu paytda shaxsiyat ochiladi, o‘zingiz bilan tanishasiz. Siz baxtni stabil hayotda ko’rasizmi yoki risk evaziga bo‘lsa ham, kelishi mavhum bo‘lgan qizg‘in hayot uchun tavakkal qilasizmi? Aslida, ikkisi ham baxt. Masala — siz qanday odamsiz, shunda. Men ikkinchi toifadagi odamman. Har holda hayot yo’lim davomidagi qarorlarimga qarab, shunday o’ylayman. Avvalo rizq. Lekin bir kun kelib sinab ko‘rmagan ishlarim uchun afsuslanish qo’rqaman. Sizchi, siz qanday odamsiz? @AbdullohAbdullayew