Mitti Farishta 🖇 || blogi

Soyul 100kunligiga qaysi biri chiroyli

Google qandaydir boshqacha

🧸 Assalomu alaykum qadrlilarim! 🫰Kuningiz xayrli va Mazmunli o'tsin, kayfiyatingiz a'lo bo'lsin!

Premium sotib olgandim kanalga foydasi bormi desam yo'q shekili 🤦‍♀

Муҳаммад Ротиб Нобулсий ҳикоя қилган воқеа: Шифокорлардан бири айтади: Дамашқлик катта бир савдогар ўттиз йиллардан бери ғарб давлатларидан бирида яшар эди. Унинг Дамашқда бир вакили бўлиб унинг Дамашқдаги ишларини юргизар эди. У мазкур вакилга Дамашқнинг янги шаҳарида бир иморат солишни буюрди ва маблағ юборишни бошлади. Вакил унинг иморатини ғарб иморатларига монанд қилиб қура бошлади. Иморат гўёки қаср эди. У уч қаватдан иборат, ҳар бир қаватда ўн иккита хона жойлашган эди. Бу махсус хоналардан ташқари хоналар эди. Ундан ташқари ёзги ва қишги боғчалар, от чоптириш майдони ва ўн олтита машина сиғадиган автотураргоҳ ҳам режалаштирилган эди. Турли хил дарахтлар ва гулларни айтмаса ҳам бўлади. Вакил савдогарга бўлаётган ишларнинг суратларини юбориб турди. Бир неча муддатдан кейин савдогар ўз ватанига қайтиб шу ерда умрининг қолган қисмини ўтказишни хоҳлади. Аэропортда уни яқинлари ва мазкур вакил кутиб олди. У ҳаммадан ҳам аввал ўзининг қасрини кўрмоқчи бўлди ва: -- "Мени дарҳол янги уйимга олиб боринглар"-деди. Қаср олдига етиб бордилар. Қаср баланд ва ўта гўзал тошлар билан безатилган эди. Иморат дарвозасига келиб тўхтадилар. У машинадан тушди. Қолганлар ҳам тушдилар. Дарвоза арка шаклида қурилган эди. Унинг юқорисига иймоний бир ибора - "Мулк Аллоҳникидир"-деган ибора ёзиб қўйилган эди. Савдогар вакилга ажабланиб қаради ва: -- "Бу нимаси?" деб сўради. Вакил: -- "Бу "Мулк Аллоҳникидир" деган сўз. Тўғри бўлган ва иймонга оид бўлган сўз"-деди. Савдогар "Мулк Аллоҳники" дейсанми? Мен бу иморатни солиш қанча йиллар қийналиб ер юзини кездим. Сен бўлса "Мулк Аллоҳники" дейсан. У сўзни ўчириб "Мулк менинг мулким. Қаср менинг қасрим" деб ёзиб қўйинглар"-деди. Бу воқеани айтиб бераётган шифокор айтади: -- " Ўша ерда бўлган кишилардан бири менга қасам ичиб айтганки, шу заҳоти у савдогар беҳуш бўлиб йиқилди. Атрофида турган одамлар бу ҳолатдан таажжжубга тушдилар ва унга ёрдам бермоқчи бўлдилар. Лекин у на туришга, на қимирлашга ярарди. Ерга улоқтирилган латта каби беҳуш ётарди. Уни зудлик билан бутун Шом даражасидаги шифохонага олиб бордилар. У ердаги шифокорлар унга "икки тарафлама фалаж" ташхисини қўйдилар. Яқинлари Иорданиядан, Байрутдаги АҚШ тиббий олийгоҳидан шифокорларни олиб келдилар. Улар ҳам юқоридаги ташхисни қўйдилар". Шифокор сўзини давом эттириб айтади: -- Мен у оиланинг дўстларидан эдим. Уни кўргани бордим. Унинг аҳволини кўрдим. Ҳеч ким ёрдам бера олмаяпти. Унинг болаларига: -- "Отангиз Подшоҳ билан мулк талашиб қолди. Агар уни оёққа туришини истасангиз ПОДШОҲни рози қилинглар"-дедим. Улар нима қилишни сўрадилар. Мен: -- "Фақирларга, етимларга садақа қилинглар. Толиби илмларга ёрдам беринглар. Бева-бечораларни ҳолидан хабар олинглар"-дедим. Болалар шундай ишларни қила бошладилар. Лекин билишимча савдогар ҳалигача ўз қилмишини сезмаётган эди. Қачон сал тузалса: -- "Мени ўша жойга олиб боринглар"-дер эди. Бир марта олиб ҳам бордилар. Лекин иморат эшигига борганда яна ҳушидан ажралди. Яна шифохонага қайтариб олиб келдилар. Учинчи марта ҳам бормоқчи бўлди. Лекин... бора олмади ва "менинг мулким"деган жойининг эшигидан ҳам киролмасдан бу дунёдан ўтиб кетди... "Мулк кимники? Ягона бўлган Қаҳҳорники!" (Ғофир сураси, 16-оят). "Аллоҳнинг ризқидан енглар ва ичинглар". (Бақара сураси, 60-оят). Меники деб ўйлаганингиз барчаси Аллоҳнинг ризқидир. Аллоҳга қасамки, битта зайтун уруғини ҳам уйингизга олиб киролмайсиз, агар Раззоқ сизга битмаган бўлса.. Жўмракдан оқаётган ҳар бир томчи тоза сув Аллоҳнинг бизга лутфидир. У лутф қилмаса балчиқ сувидан ичаётган бўлар эдик. Ҳеч қачон Подшоҳ билан мулк талашманг. Сен қул, У Подшоҳ. Сен фақир, У Бой. Сен муҳтож, У Ато қилувчи. Ҳабибуллоҳ Абдулғаффор тайёрлади.

Испанияда деярли ҳамма уйларнинг ошхонасида ҳар хил рангдаги ва ҳажмдаги пластик қопқоқлар солинадиган ваза туради. Шунча яшаб кузатиб мен улар нега буни сақлашларини сўрамаган эканман. Бир куни супермаркетга кириб кўзим катта қутига пластик қопқоқларни солаётган одамларга тушди. Қутини олдида 8 ёшли қизалоқни расми турарди. Мен қизиқиб одамлардан қизнинг кимлиги ҳақида сўрадим. Айтишларича, қизалоқнинг юраги хаста экан, уни фақат Германияда, 90 минг евро эвазига операция қилишар экан. Қизалоқнинг ота-онаси телевидение орқали мурожаат қилиб ёрдам сўрашибди. Пластикни қайта ишлайдиган корхона раҳбари ушбу мурожаатни кўриб аҳолига ушбу суммани 200 тонна пластик қопқоқ эвазига беришини айтибди. Баъзилар учун бу албатта кулгили ҳолат ҳисобланади, аммо Испанияда супермаркетларга, спорт клублари, аҳоли кўп тўпланадиган жойларга қутилар жойлаштирилибди. Тома тома кўл бўлур дейилганидек бир неча ой ичида айтилган миқдор йиғилибди. Қизалоқ дарддан холис бўлибди. Энди бу иш одат тусига кирибди. Эндиликда ногиронларга ёрдам фонди, кам учрайдиган касалликлар фонди ва бошқа хайрия ташкилотлари чиқиндини қайта ишлаб чиқарувчи компаниялар билан шартнома имзолаганлар. Одамлар эса қопқоқ йиғишда давом этмоқдалар.. Кундалик қилинадиган кичкина иш, аммо кўп нарсани ўзгартирадиган улуғ иш...

Йигит тонг бўзара бошлаши билан бозорга ошиқди. Ҳаво совуқ: баҳорга ўхшамайди. Байрамга ҳар доимгидек атиргул эмас, лола сотиб олишга қарор қилди. Бозор дарвозаси яқинида бир челак чиройли гул турарди. Лолалар! — Ким сотяпти? — сўради йигит яқинроқ бориб. — Ҳозир келади, — деди гул турган челакни ёнида сут-қатиқ сотаётган кампир. Йигитнинг ёнида эса бир қария турарди. Унинг нимасидир йигитни ўзига жалб қилди. Чолнинг эгнида эски урфдаги плаш бор эди: ҳамма ёғи тикилиб, ямоқ бўлиб кетган. Шими ҳам эски, лекин яхшилаб дазмолланган. Пойабзали яхшилаб мойланганидан ялтираб турса-да, анча йил хизмат қилгани билиниб турарди. Қариянинг юзини ажин босган, бироқ кўзларида қандайдир мағрур ифода бор эди. Бечора совуқдан кўкариб кетганди. Шунга қарамай, гул сотувчининг келишини кутарди. Йигитнинг унга раҳми келди. Синчиклаб разм солгач, чолнинг пиёниста эмаслигини, шунчаки кўп қийинчилик кўрганини, ғариблигидан уялаётганини тушунди. Гул сотувчи аёл челакка яқинлашди. Чол ботинмай бир қадам ташлади. Йигит ҳам. — Қизим, бир дона лола қанча туради? — Йўқол бу ердан, ярамас чол, садақа сўрамоқчимисан, йўқол, — бақирди гулчи хотин. — Менга битта лола керак, қанча туради? Йигит чолнинг кўзлари ёшланганини кўрди. — Биттаси?! Сен билан пачакилашиб ўтираманми? Йўқол! — Сен бақирмасдан, гулинг қанча туришини айт, — деди чол секин. — Донаси беш юз сўм, — деди хотин киноя билан. Чол чўнтагидан иккита икки юз сўмлик чиқарди. — Менда тўрт юз сўм бор, балки тўрт юз сўмга берарсан? — сўради чол қимтиниб. Йигит чолнинг кўзларида шу пайтгача бирорта эркакнинг кўзида кўрмаган алам ва оғриқни пайқади. — Яхши, ҳозир, — гулчи хотин мазахомуз ҳиринглаб, челагидан бир дона лола олди. Гул шохчаси ўртасидан синганди. Чол лолани олиб, уни тўғрилашга уринди. Аммо гул ўжарлик билан пастга эгиларди... Қария қўлида синган лолани тутганча йиғларди. — Менга қара, нима қиляпсан?! — йигит ўзини вазмин тутишга уринса-да, чидолмай бақирди. Гулчи хотин бирпасда кичрайиб қолгандек бўлди, кўзларида қўрқув билан индамай йигитга қараб тураверди. — Тўхтанг, — йигит чолнинг енгидан тутди. — Ўв аҳмоқ хотин! Бир челаги қанча туради?! Жавоб бер! — Э... а... — Сендан сўраяпман, бир челаги қанча туради?! — 30 минг бўлса керак... Йигит чўнтагидан бир даста пул олиб, гулчи хотиннинг оёғи тагига ташлади. Сўнг челакдаги лолаларни олиб, чолга тутқазди. Қария бу туҳфани бош чайқаб рад этаркан, унсиз йиғларди. Йигитнинг кўзларида ҳам ёш қалқиб чиққанди. — Юринг, — йигит бир қўли билан лолаларни ушлаб, бир қўли билан унинг қўлидан тортди. У ширинликлар сотиладиган растага қараб юрди. Ихчамгина чиройли безатилган торт сотиб олди-да, чолга ўгирилди. — Менга қаранг, ота, менинг пулим бор. Бу ўттиз минг чўнтагимга зарар қилмайди, сиз эса синган лолангиз билан хотинингизнинг ёнига боришингиз яхши эмас, ахир бугун саккизинчи март-ку! Манави гулларни, тортни олиб боринг, менинг номимдан ҳам табриклаб қўйинг. Чолнинг кўзларидан дувиллаб ёш оқа бошлади. Лаблари титрарди. Йигит ортиқ бу манзарага қараб туролмасди. У қўлидагиларни чолга тиқиштириб, кўзларини кафти билан артди-да, тез-тез нари кета бошлади. Ошиқиб кетиб бораркан, ортидан чолнинг паст, дардчил овозда гапирган гапларини аниқ эшитди: — Биз... биз 50 йилдан бери биргамиз... У касал бўлиб қолган... Бугун совға бергим келганди...

Drama secuvchilar yuragini kamerasi ko'p 😂

Koreys Maskalar qancha bo‘lyapti O‘zbekistonda? Menda qimmat bo‘lib ketyaptimi hayronman🤦‍♀

O'zbekistonda ham echkilar bor ekan😅

Qaynotamga ovqat o'rnini bosuvchi tayyor mahsulot 60ta buyurtma qilib qo'ydim. Doim men buyurtma qilib berishga harakat qilaman. Qaynonamdan so'rab olaman bormi yoki buyurtma qilib beraymi deb... Bo'lmasa aytmaydilar. Qaynotam yoshi va tishlari sabab ko'p narsalarni yeya olmaydilar. Shuning uchun buni o'tgan yildan beri buyurtma qilib beramiz. Shuni doim buyurtma qilsam kayfiyatim ko'tariladi.

Koreyada Qishning sovuq kunlari boshlandi... Shamoli juda sovuq 🥶 Shanba kuni Kuzning oxirgi aylanadigan kuni bo'lgan edi. Yakshanbadan sezilarli darajada harorat pasayib sovib ketdi🙂 Hammamiz o'zimizni sevib issiq kiyinib, shamollamaylik🌷